395px

De Bagage van de Verbanning

Inti-Illimani

El Equipaje Del Destierro

Tú me preguntas como fue el
Acoso aquel que obtuve
Metes la lengua en mi cabeza
En mi pensar, en mi algo
Y bien, te dejo suponer que
Abandoné mi pueblo
Que huí rompiendo el crudo
Umbral como un puma aterrado

Pero yo te aseguro que no me
Han quitado nada
Puesto que de esta tierra no me
Podrán apartar

Pues como van a robar mi
Volcán y su volcana
Desviar de mi alma el embocar
Del río con su ría
Hacharme en el paisaje el árbol
Con su arboladura
Matarme en plena sien el rudo
Piojo con su pioja

Quemar con un fogón usual mi
Libro y su librea
Juntarse el yatagán con mi dolor
Y su dolora

Hacer agua en temporal mi
Bote con su bota
Batir en retirada mi conjuro y
Su conjura
Vibrar la cuerda de mi solfeo
Con su solfear

Tú me preguntas como fue el
Acoso aquel que obtuve
Pones el ojo a ojear en la
Estación de mi memoria
Y bien concedo que al final
Ganaron la batalla
Que falta conocer el resultado
De la guerra

Pero confieso que yo no
Extravié un grano de polen
Puesto que de esta tierra no me
Podrán apartar

Pues como van a extenuar mi
Caso con su casa
Adelgazar mi saco vecinal
Con su saqueo
Uncir mi canto universal de
Grillo a su grillete
Vaciar de contenido mi
Araucano y su araucaria

Cavar con fúnebre placer mi
Tumbo con su tumba
Frenar la turbulencia de mi
Gesta con su gesto
El choque de mis esperantes
Con su espera dura
El equipaje del destierro es mi
Maleta de humo

Puesto que de esta tierra no me
Podrán apartar

De Bagage van de Verbanning

Je vraagt me hoe het was met de
Agressie die ik kreeg
Je steekt je tong in mijn hoofd
In mijn gedachten, in mijn iets
En goed, ik laat je veronderstellen dat
Ik mijn dorp heb verlaten
Dat ik vluchtte, de barre
Drempel doorbrak als een geschrokken poema

Maar ik verzeker je dat ze me
Niets hebben afgenomen
Aangezien ze me van deze aarde niet
Kunnen wegstoten

Want hoe gaan ze mijn
Vulkaan en zijn vulkaan stelen
Afleiden van mijn ziel de monding
Van de rivier met zijn rivier
Mij in het landschap de boom
Met zijn takken afnemen
Mij in mijn slapen doden de ruwe
Luizen met hun luizen

Verbranden met een gebruikelijk vuur mijn
Boek en zijn boekomslag
De yatagan samenvoegen met mijn pijn
En zijn pijn

Water maken in storm mijn
Boot met zijn laars
Terugtrekken mijn bezwering en
Zijn bezwering
De snaar van mijn solfège laten trillen
Met zijn solfège

Je vraagt me hoe het was met de
Agressie die ik kreeg
Je legt je oog om te spieken in de
Station van mijn geheugen
En goed, ik geef toe dat ze uiteindelijk
De strijd hebben gewonnen
Die het resultaat van de oorlog
Nog moet worden gekend

Maar ik beken dat ik geen
Korreltje pollen heb verloren
Aangezien ze me van deze aarde niet
Kunnen wegstoten

Want hoe gaan ze mijn
Zaak uitputten met hun huis
Mijn buurtzak verzwakken
Met hun plundering
Mijn universele zang van
Krekels aan hun ketting
Leegmaken van inhoud mijn
Araucano en zijn araucaria

Graven met begrafenisplezier mijn
Graf met zijn graf
De turbulentie van mijn
Heldendaad stoppen met zijn gebaar
De botsing van mijn verwachtingen
Met zijn harde wachten
De bagage van de verbanning is mijn
Rookkoffer

Aangezien ze me van deze aarde niet
Kunnen wegstoten

Escrita por: Horacio Salinas, Patricio Manns