Homero
Cuando sale del trabajo, Homero viene pensando
que al bajar del colectivo, esquivará algunos autos,
cruzará la avenida, se meterá en el barrio,
pasará dando saludos y monedas a unos vagos.
Dobla en el primer pasillo y ve que va llegando,
y un ascensor angosto lo lleva a la puerta del rancho.
Dice que está muy cansado y encima hoy no pagaron
imposible bajarse de esta rutina y se pregunta?¿hasta cuando??
Se hace dificil siendo obrero hacerse cargo del pan
de tu esposa, tus hijos, del alquiler y algo más.
Poco disfruta sus días pensando en cómo hará,
si en ese empleo no pagan y cada vez le piden más.
Qué injusticia que no se valore eficiencia y responsabilidad,
porque él hoy se mató pensando y es lo mismo que uno más,
Homero está cansado, come y se quiere acostar,
vuelve a amanecer y entre diario y mates se pregunta
?¿cuánto más??.
Y es así, la vida de un obrero es así,
la vida en el barrio es así
y pocos son los que van a zafar.
Y es así, aprendemos a ser felices así,
la vida del obrero es así
y pocos son los que van a zafar.
Homero
Wanneer hij uit zijn werk komt, denkt Homero na
dat hij, als hij uit de bus stapt, wat auto's ontloopt,
het plein oversteekt, het wijkje in gaat,
zijn begroetingen en munten aan een stel zwervers geeft.
Hij slaat af in de eerste gang en ziet dat hij eraan komt,
en een smalle lift brengt hem naar de deur van het huisje.
Hij zegt dat hij erg moe is en dat ze vandaag bovendien niet betaald hebben
het is onmogelijk om uit deze sleur te komen en hij vraagt zich af? Tot wanneer??
Het is moeilijk voor een arbeider om de kost te verdienen
voor je vrouw, je kinderen, de huur en meer.
Hij geniet nauwelijks van zijn dagen terwijl hij denkt aan hoe hij het zal doen,
als ze in die baan niet betalen en ze steeds meer van hem vragen.
Wat een onrecht dat efficiëntie en verantwoordelijkheid niet gewaardeerd worden,
want hij heeft zich vandaag uitgesloofd met denken en het is hetzelfde als een ander,
Homero is moe, eet en wil gaan liggen,
het wordt weer morgen en tussen de krant en de koffie vraagt hij zich af
? Hoeveel meer??.
En zo is het, het leven van een arbeider is zo,
het leven in de wijk is zo
en weinigen ontsnappen eraan.
En zo is het, we leren om zo gelukkig te zijn,
het leven van de arbeider is zo
en weinigen ontsnappen eraan.