El anillo del Capitán Beto
Ahí va el Capitán Beto por el espacio
Con su nave de fibra hecha en Haedo
Ayer colectivero
Hoy amo entre los amos del aire
Ya lleva quince años en su periplo
Su equipo es tan precario como su destino
Sin embargo un anillo extraño
Ahuyenta sus peligros en el cosmos
Ahí va el Capitán Beto por el espacio
La foto de Carlitos sobre el comando
Y un banderín de River Plate
Y la triste estampita de un santo
¿Dónde está el lugar al que todos llaman cielo?
Si nadie viene hasta aquí
A cebarme unos amargos como en mi viejo umbral
¿Por qué habré venido hasta aquí, si no puedo más de soledad?
Ya no puedo más de soledad
Su anillo lo inmuniza de los peligros
Pero no lo protege de la tristeza
Surcando la galaxia del Hombre
Ahí va el Capitán Beto, el errante
¿Dónde habrá una ciudad en la que alguien silbe un tango?
¿Dónde están, dónde están
Los camiones de basura, mi vieja y el café?
Si esto sigue así como así, ni una triste sombra quedará
Ni una triste sombra quedará
Ahí va el Capitán Beto por el espacio
Regando los malvones de su cabina
Sin brújula y sin radio
Jamás podrá volver a la Tierra
Tardaron muchos años hasta encontrarlo
El anillo de Beto llevaba inscripto un signo del alma
De ring van Kapitein Beto
Daar gaat Kapitein Beto door de ruimte
Met zijn schip van vezel, gemaakt in Haedo
Gisteren buschauffeur
Vandaag een baas tussen de bazen van de lucht
Hij is al vijftien jaar op zijn reis
Zijn uitrusting is net zo precair als zijn bestemming
Toch is er een vreemde ring
Die zijn gevaren in het heelal afschrikt
Daar gaat Kapitein Beto door de ruimte
De foto van Carlitos op het dashboard
En een vlaggetje van River Plate
En het treurige plaatje van een heilige
Waar is de plek die iedereen de hemel noemt?
Als niemand hierheen komt
Om me een bittere koffie te brengen zoals vroeger
Waarom ben ik hierheen gekomen, als ik niet meer kan van eenzaamheid?
Ik kan niet meer van eenzaamheid
Zijn ring maakt hem immuun voor gevaren
Maar beschermt hem niet tegen verdriet
Vliegend door de melkweg van de Mens
Daar gaat Kapitein Beto, de zwervende
Waar is er een stad waar iemand een tango fluit?
Waar zijn, waar zijn
De vuilniswagens, mijn moeder en de koffie?
Als dit zo doorgaat, blijft er geen treurig schaduw over
Geen treurig schaduw zal er overblijven
Daar gaat Kapitein Beto door de ruimte
De geraniums in zijn cabine waterend
Zonder kompas en zonder radio
Zal hij nooit meer terug kunnen naar de Aarde
Het heeft jaren geduurd voordat ze hem vonden
De ring van Beto had een teken van de ziel gegraveerd