395px

Los que serán

Iris (Rou)

Cei ce vor fi

Cei ce vor fi
Mai e putin, mai e un pic
Pana la marele nimic...
mai e o clipa sau un ceas
Din tot ce-a fost si-a mai ramas...
Mai e putin, mai e un pic
Si-am sa-ncerc sa ma ridic
Si sa redau iar linistea
Gandului de-a ma-nalta!
Ma intorc si eu, un pom in flori
In nebunia de culori
Mai e un strop de cant, de vis...
Fara durere si cuvant
Ma fac o mana de pamant
Cat iei pe deget, pe-o sanda
Ma-ntorc in cei ce vor fi...
Cei ce vor fi...
Mai e un strop de cant, de vis
Si-nalt un strigat spre abis
Din inaltimea cantului
Privesc la cei ce vor veni...
Mai e o clipa sau un ceas
Pana la marele popas
Si-nalt iar strigatul spre cer
sa descifrez acest mister.
Misterul este astazi vis
Si drumurile s-au deschis
Si ne-naltam din nou spre cer!
Fara durere si cuvant
ma fac o mana de pamant
Cat iei pe deget, pe-o sanda
Ma-ntorc in cei ce vor fi...
Cei ce vor fi...

Los que serán

Los que serán
Todavía es un poco, solo un poco
Hasta el gran vacío...
Todavía es un momento o una hora
De todo lo que fue y lo que quedó...
Todavía es un poco, solo un poco
Y voy a intentar levantarme
Y devolver la calma
Al pensamiento de elevarme
Yo también regreso, un árbol en flor
En la locura de colores
Todavía hay un poco de canto, de sueño...
Sin dolor y sin palabras
Me convierto en un puñado de tierra
Lo que tomas con un dedo, con una sandalia
Regreso a los que serán...
Los que serán...
Todavía hay un poco de canto, de sueño
Y elevo un grito hacia el abismo
Desde la altura del canto
Miro a los que vendrán...
Todavía es un momento o una hora
Hasta el gran final
Y elevo de nuevo el grito hacia el cielo
para descifrar este misterio.
El misterio es hoy un sueño
Y los caminos se han abierto
¡Y nos elevamos de nuevo hacia el cielo!
Sin dolor y sin palabras
Me convierto en un puñado de tierra
Lo que tomas con un dedo, con una sandalia
Regreso a los que serán...
Los que serán...

Escrita por: