Poema Ofò
Àwa oṣorò ilè wa òo
Àwa oṣorò ilè wa òo
Ẹ̀sìn kan ọpẹ́, o yè
Ẹ̀sìn kan ọpẹ́ ka wa máa ṣorò
Falo sobre minha presença aqui
No Ayê
Abra meu caminho
Laroyê
No conselho das mais velhas
Atravesso o rio da vida
E se Oxum me permite
Quem ousa não me autorizar?
Yèyé omo ẹja
Toma conta de mim
Toma conta das suas filhas
Me ampara no desespero
E me energiza na alegria
É uma tempestade!
Um rompante de búfalos
Que amassa a terra onde cheguei
Que pisa minhas dores e depois, de leve
Me deixa voar como uma borboleta
Me corte
E deixe jorrar tudo o que não preciso carregar
Meu pai, você sabe
Se em meu passado eu fui rainha
Eu fui rei
Eu fui guerreira
Sim! Oyó me pertence
E, sim!
À sociedade Elekô pertenço também
Sim. Isso aqui me pertence!
A Kalunga Grande não me matou
O Banzo não me apagou
Nosso obi alafiô
Já sei quem é você, opressor
E aviso
Vou querer tudo o que é meu
Axé
Poëzie van de Aarde
Wij zijn de stemmen van ons land
Wij zijn de stemmen van ons land
Één gebed, dat is wat je nodig hebt
Één gebed, laten we het samen uitspreken
Ik praat over mijn aanwezigheid hier
In de wereld
Maak mijn pad vrij
Laroyê
In de raad van de ouderen
Steek ik de rivier van het leven over
En als Oxum me toestaat
Wie durft me niet te autoriseren?
Moeder van de vissen
Zorg voor mij
Zorg voor je dochters
Steun me in wanhoop
En geef me energie in vreugde
Het is een storm!
Een uitbarsting van buffels
Die de aarde verplettert waar ik ben gekomen
Die mijn pijnen vertrapt en dan, zachtjes
Laat me vliegen als een vlinder
Snijd me open
En laat alles stromen wat ik niet wil dragen
Mijn vader, je weet het
Als ik in mijn verleden koninklijk was
Was ik koning
Was ik een krijger
Ja! Oyó behoort mij toe
En, ja!
Ik behoor ook tot de Elekô gemeenschap
Ja. Dit hier behoort mij toe!
De Grote Kalunga heeft me niet gedood
De Banzo heeft me niet uitgedoofd
Onze obi alafiô
Ik weet al wie jij bent, onderdrukker
En ik waarschuw
Ik wil alles wat van mij is
Axé