The Nomad
Like a mirage riding on the desert sand
Like a vision floating with the desert winds
Know the secret of the ancient desert lands
You're the keeper of the mystery in your hands
Nomad rider of the ancient east
Nomad rider that men know the least
Nomad where you come from no one knows
Nomad where you go to no one tells
Undercover of the veil of your disguise
The men that fear you are the ones that you despise
No one's certain what your future will behold
You're a legend your own history will be told
Nomad rider of the ancient east
Nomad rider that men know the least
Nomad where you come from no one knows
Nomad where you go to no one tells
No one dares to even look or glance your way
Your reputation goes before you they all say
Like a spirit that can disappear at will
Many claim of things but no one's seen you kill
Nomad, you're the rider so mysterious
Nomad, you're the spirit that men fear in us
Nomad, you're the rider of the desert sands
No man's ever understood your genius
Those who see you in horizon desert Sun
Those who fear your reputation hide or run
You send before you a mystique that's all your own
Your silhouette is like a statue carved in stone
Nomad, you're the rider so mysterious
Nomad, you're the spirit that men fear in us
Nomad, you're the rider of the desert sands
No man's ever understood your genius
Legend has it that you speak an ancient tongue
But no one's spoke to you and lived to tell the tale
Some they say that you have killed a hundred man
Others say that you have died and live again
Nomad, you're the rider so mysterious
Nomad, you're the spirit that men fear in us
Nomad, you're the rider of the desert sands
No man's ever understood your genius
De Nomade
Als een luchtspiegeling op de woestijnzand
Als een visie die zweeft met de woestijnwinden
Ken het geheim van de oude woestijnlanden
Jij bent de bewaker van het mysterie in je handen
Nomade, rijdend door het oude oosten
Nomade, rijdend die men het minst kent
Nomade, waar je vandaan komt weet niemand
Nomade, waar je heen gaat vertelt niemand
Onder de sluier van je vermomming
De mannen die jou vrezen zijn degenen die je veracht
Niemand weet zeker wat je toekomst zal brengen
Je bent een legende, je eigen geschiedenis zal verteld worden
Nomade, rijdend door het oude oosten
Nomade, rijdend die men het minst kent
Nomade, waar je vandaan komt weet niemand
Nomade, waar je heen gaat vertelt niemand
Niemand durft zelfs maar naar je te kijken of te gluren
Je reputatie gaat je vooraf, dat zeggen ze allemaal
Als een geest die op elk moment kan verdwijnen
Velen beweren dingen, maar niemand heeft je zien doden
Nomade, je bent de rijdende zo mysterieus
Nomade, je bent de geest die mannen in ons vrezen
Nomade, je bent de rijdende van het woestijnzand
Geen man heeft ooit je genialiteit begrepen
Degenen die je zien in de horizon van de woestijnzon
Degenen die je reputatie vrezen, verstoppen of rennen
Je zendt een mystiek voor je uit dat helemaal van jou is
Je silhouet is als een standbeeld uit steen gehakt
Nomade, je bent de rijdende zo mysterieus
Nomade, je bent de geest die mannen in ons vrezen
Nomade, je bent de rijdende van het woestijnzand
Geen man heeft ooit je genialiteit begrepen
De legende zegt dat je een oude taal spreekt
Maar niemand heeft met jou gesproken en geleefd om het verhaal te vertellen
Sommigen zeggen dat je honderd mannen hebt gedood
Anderen zeggen dat je bent gestorven en weer leeft
Nomade, je bent de rijdende zo mysterieus
Nomade, je bent de geest die mannen in ons vrezen
Nomade, je bent de rijdende van het woestijnzand
Geen man heeft ooit je genialiteit begrepen