La Laca (Parranda Version)
Sale Mariano a la calle
A comerse la vida
Lleva las manos manchadas
Cómo cada día
Va de camino al currelo
De capa y pintura
Pero le llaman Mochuelo y
Cuando pasa alguna (le dice)
De qué quieres que te pinte
De las luces del torero
De los tonos del alpiste
De los calores del fuego
Como la perla de un cisne
O del salor del veneno
Que los pintores son tristes
Es que no has visto el letrero
Y se ponía corbata
Cuando bajaban al centro
Con su corazón de chapa
Como dicen en el cuento
Buscaba una chica guapa
Que le cortara el aliento
Dice que no usaba laca
Que la laca va por dentro
Sabe que no hay un mal trago
Que cien años dure
Que el pensamiento en verano
Da flores azules
Lleva guardado un pañuelo
De lágrimas suyas
Pero le llaman Mochuelo y
Cuando pasa alguna (le dice)
De qué quieres que te pinte
Como el brillo de tu pelo
Como el dibujo que hiciste
Sobre la arena de albero
Como la alfombra del cine
Donde te dije te quiero
Que los pintores son tristes
Es que no has visto el letrero
Y se ponía corbata
Cuando bajaban al centro
Con su corazón de chapa
Como dicen en el cuento
Buscaba una chica guapa
Que le cortara el aliento
Dice que no usaba laca
Que la laca va por dentro
Que la laca va por dentro
De qué quieres que te pinte
Si no te pinto me muero
Que desde que tú te fuieste
Vengo pintando en el hielo
Que lo de no despedirse
Es como matar por dinero
Que los pintores son tristes
Es que no has visto el letrero
Y se ponía corbata
Cuando bajaban al centro
Con su corazón de chapa
Como dicen en el cuento
Buscaba una chica guapa
Que le cortara el aliento
Dice que no usaba laca
Que la laca va por dentro
Laralaralaralara
Con su corazón de chapa
Como dicen en el cuento
Buscaba una chica guapa
Que le cortara el aliento
Dice que no usaba laca
Que la laca va por dentro
De Laca (Parranda Versie)
Sale Mariano de straat
Om het leven te proeven
Met zijn handen vol vlekken
Zoals elke dag
Hij gaat op weg naar zijn werk
Met een laagje verf
Maar ze noemen hem Mochuelo en
Als hij iemand tegenkomt (zegt hij)
Waar wil je dat ik je schilder?
Van de lichten van de matador
Van de kleuren van het zaad
Van de hitte van het vuur
Als de parel van een zwaan
Of van de smaak van het gif
Want schilders zijn treurig
Heb je het bord niet gezien?
En hij droeg een stropdas
Als ze naar het centrum gingen
Met zijn hart van blik
Zoals ze in het verhaal zeggen
Hij zocht een mooie meid
Die hem de adem benam
Hij zegt dat ze geen laca droeg
Dat de laca van binnen zit
Hij weet dat er geen slechte slok is
Die honderd jaar meegaat
Dat de gedachten in de zomer
Blauwe bloemen geven
Hij heeft een zakdoek bewaard
Van zijn eigen tranen
Maar ze noemen hem Mochuelo en
Als hij iemand tegenkomt (zegt hij)
Waar wil je dat ik je schilder?
Zoals de glans van je haar
Zoals de tekening die je maakte
Op het zand van de arena
Zoals het tapijt van de bioscoop
Waar ik je zei dat ik van je hield
Want schilders zijn treurig
Heb je het bord niet gezien?
En hij droeg een stropdas
Als ze naar het centrum gingen
Met zijn hart van blik
Zoals ze in het verhaal zeggen
Hij zocht een mooie meid
Die hem de adem benam
Hij zegt dat ze geen laca droeg
Dat de laca van binnen zit
Dat de laca van binnen zit
Waar wil je dat ik je schilder?
Als ik je niet schilder, ga ik dood
Want sinds je weg bent
Schilder ik op het ijs
Dat niet afscheid nemen
Is als doden voor geld
Want schilders zijn treurig
Heb je het bord niet gezien?
En hij droeg een stropdas
Als ze naar het centrum gingen
Met zijn hart van blik
Zoals ze in het verhaal zeggen
Hij zocht een mooie meid
Die hem de adem benam
Hij zegt dat ze geen laca droeg
Dat de laca van binnen zit
Laralaralaralara
Met zijn hart van blik
Zoals ze in het verhaal zeggen
Hij zocht een mooie meid
Die hem de adem benam
Hij zegt dat ze geen laca droeg
Dat de laca van binnen zit