Era mi vida el
Que nadie piense en mí
Soy diferente hoy
Aquel que me llenó la vida
Ya no vive aquí
La voz que me cantó al oído
Ya se marchitó
Y el Sol de su mirada
Ya se fue
Que nadie piense en mí
Que nada cambiará
Volver a comenzar es imposible
Se me apagó la voz aquella tarde
Y no me queda nada que decir
Tan solo recordar
Que un día fui volcán entre sus brazos
Que me llenó de amor
Y puso mil caricias en mis manos
Pero todo acabó, ya todo terminó
Y quedan mil heridas en el alma
Era mi vida, él
Mi primavera, él
Y mi mañana
Mi cielo siempre azul
Mi corazón, mi gozo y mi palabra
Y un día se marchó
Y todo terminó
Y me dejó esperando en la ventana
Que nadie piense en mí
Soy diferente hoy
Aquel que compartió mis sueños
Ya no vive aquí
Crecieron alas en su alma
Y se echó a volar
Y nunca más ha vuelto por aquí
Que nadie me repita la palabra amor
Volver a ser feliz es imposible
Murieron tantas cosas esa tarde
Que no me queda nada por vivir
Hij was mijn leven
Dat niemand aan mij denkt
Ik ben vandaag anders
Degene die mijn leven vulde
Leeft hier niet meer
De stem die me in mijn oor zong
Is al verwelkt
En de zon in zijn blik
Is al verdwenen
Dat niemand aan mij denkt
Dat er niets zal veranderen
Opnieuw beginnen is onmogelijk
Mijn stem doofde die middag
En ik heb niets meer te zeggen
Slechts herinneren
Dat ik ooit een vulkaan was in zijn armen
Die me vulde met liefde
En duizend strelingen in mijn handen legde
Maar alles is voorbij, alles is geëindigd
En er blijven duizend wonden in de ziel
Hij was mijn leven
Mijn lente, hij
En mijn morgen
Mijn altijd blauwe hemel
Mijn hart, mijn vreugde en mijn woord
En op een dag vertrok hij
En alles eindigde
En liet me wachten bij het raam
Dat niemand aan mij denkt
Ik ben vandaag anders
Degene die mijn dromen deelde
Leeft hier niet meer
Vleugels groeiden in zijn ziel
En hij vloog weg
En is nooit meer teruggekomen hier
Dat niemand me het woord liefde herhaalt
Gelukkig zijn is onmogelijk
Zoveel dingen zijn die middag gestorven
Dat ik niets meer heb om te leven