Con La Gente Que Me Gusta
Con la gente que me gusta
Me dan las claras del alba
Comparyiendo madrugadas,
Palabras, risas y lunas.
Con la gente que me gusta
No existe espacio ni tiempo;
Sólo hablando de recuerdos
Mil veces vi amanecer.
Con la gente que me gusta
Paso las noches en vela
Deberían ser eternas
Como la lluvia y la sed.
Me gusta la gente
Que cuando saluda
Te aprieta la mano
Con fuerza y sin dudas.
Me gusta la gente
Que cuando te habla
Te mira a los ojos,
Te mira de frente,
Te dice a la cara
Aquello que siente
Y nada se calla y no tiene dobleces;
Me gusta la gente.
Con la gente que me gusta,
Y alrededor de una mesa,
Cualquier vino es un poema,
Cualguier charla la locura.
Con la gente que me gusta
Me encanta hablar de proyectos;
De esos que se lleva el viento
Y que se olvidan después.
Con la gente que me gusta
La vida tiene sentido;
Hay calor donde hubo frio,
Cariño donde hubo hiel
Met de Mensen Die Ik Leuk Vind
Met de mensen die ik leuk vind
Begin ik de dageraad
Deel ik de ochtenden,
Woorden, lachen en manen.
Met de mensen die ik leuk vind
Bestaat er geen ruimte of tijd;
Alleen pratend over herinneringen
Heb ik duizend keer de zonsopgang gezien.
Met de mensen die ik leuk vind
Breng ik de nachten slapend door
Ze zouden eeuwig moeten zijn
Als de regen en de dorst.
Ik hou van de mensen
Die, als ze groeten,
Je hand stevig schudden
Met kracht en zonder twijfels.
Ik hou van de mensen
Die, als ze met je praten,
Je in de ogen kijken,
Je recht aankijken,
Je recht in je gezicht zeggen
Wat ze voelen
En niets verbergen, geen dubbele agenda hebben;
Ik hou van de mensen.
Met de mensen die ik leuk vind,
En rondom een tafel,
Is elke wijn een gedicht,
Elke praat een gekte.
Met de mensen die ik leuk vind
Praat ik graag over plannen;
Over die plannen die de wind meeneemt
En die daarna vergeten worden.
Met de mensen die ik leuk vind
Heeft het leven betekenis;
Er is warmte waar ooit kou was,
Genegenheid waar ooit bitterheid was.