395px

Heden Verleden

Isabella Taviani

Presente Passado

Ai essa saudade no meu peito
Esse vazio de você
Ai esse meu jeito meio feio
De não saber lhe perder

Você se foi sem dizer
Onde podia encontrar
Uma razão pra viver
Você podia me deixar
Mas o tempo passou e essa dor não cessou

Há descaminhos em meus passos
Uma sombra que abraço
Um presente passado
Uma vontade tamanha de não ter mais vontade
Não admiro os covardes mas agora é tarde

Ai o tempo frio que me esquenta
A boca seca que me tenta
Ai o véu da noite que alumia
É meia noite em meio dia

Você se foi sem deixar
A chance de se ver voltar
Uma razão pra esquecer
É o que ficou em seu lugar
Mas o tempo passou e essa dor não cessou

Há descaminhos em meus passos
Uma sombra que abraço
Um presente passado
Uma vontade tamanha de não ter mais vontade
Não admiro os covardes mas agora

Há descaminhos em meus passos
Uma sombra que abraço
Um presente passado
Uma vontade tamanha de não ter mais vontade
Não admiro os covardes mas agora...
É tarde

Heden Verleden

Ai, die heimwee in mijn hart
Die leegte van jou
Ai, mijn vreemde manier
Om je niet te kunnen verliezen

Je ging weg zonder te zeggen
Waar ik je kon vinden
Een reden om te leven
Je had me kunnen verlaten
Maar de tijd ging voorbij en die pijn hield niet op

Er zijn dwaalwegen in mijn stappen
Een schaduw die ik omarm
Een heden verleden
Een enorme wens om geen wens meer te hebben
Ik bewonder de lafaards niet, maar nu is het te laat

Ai, de koude tijd die me verwarmt
De droge mond die me verleidt
Ai, de sluier van de nacht die verlicht
Het is middernacht in de middag

Je ging weg zonder te laten
De kans om je terug te zien
Een reden om te vergeten
Is wat er op jouw plek bleef
Maar de tijd ging voorbij en die pijn hield niet op

Er zijn dwaalwegen in mijn stappen
Een schaduw die ik omarm
Een heden verleden
Een enorme wens om geen wens meer te hebben
Ik bewonder de lafaards niet, maar nu

Er zijn dwaalwegen in mijn stappen
Een schaduw die ik omarm
Een heden verleden
Een enorme wens om geen wens meer te hebben
Ik bewonder de lafaards niet, maar nu...
Is het te laat

Escrita por: Isabella Taviani