Si Se Callase El Ruido
No te dejará dormir este estrépito infinito
que intenta llenar los días de tinieblas y enemigos.
Una estruendosa jauría se empeña en hacer callar
las preguntas, los matices, el murmullo de ojalás.
Ruido de patriotas que se envuelven en banderas,
confunden la patria con la sordidez de sus cavernas.
Ruido de conversos que, caídos del caballo,
siembran su rencor perseguidos por sus pecados.
Si se callase el ruido
oirías la lluvia caer
limpiando la ciudad de espectros,
te oiría hablar en sueños
y abriría las ventanas.
Si se callase el ruido
quizá podríamos hablar
y soplar sobre las heridas,
quizás entenderías
que nos queda la esperanza.
Ruido de iluminados, gritan desde sus hogueras
que trae el fin del mundo la luz de la diferencia.
Ruido de inquisidores, nos hablan de libertades
agrietando con sus gritos su barniz de tolerantes.
Nunca pisa la batalla tanto ruido de guerreros,
traen de sus almenas la paz de los cementerios.
Háblame de tus abrazos, de nuestro amor imperfecto,
de la luz de tu utopía, que tu voz tape este estruendo.
Si se callase el ruido
oirías la lluvia caer
limpiando la ciudad de espectros,
te oiría hablar en sueños
y abriría las ventanas.
Si se callase el ruido
quizá podríamos hablar
y soplar sobre las heridas,
quizás entenderías
que nos queda la esperanza.
Si se callase el ruido
oirías la lluvia caer
limpiando la ciudad de espectros,
te oiría hablar en sueños
y abriría las ventanas.
Si se callase el ruido
quizá podríamos hablar
y soplar sobre las heridas,
quizás entenderías
que nos queda la esperanza.
Si se callase el ruido
oirías la lluvia caer
limpiando la ciudad de espectros,
te oiría hablar en sueños
y abriría las ventanas.
Si se callase el ruido
quizá podríamos hablar
y soplar sobre las heridas,
quizás entenderías
que nos queda la esperanza.
Si se callase el ruido
oirías la lluvia caer
limpiando la ciudad de espectros,
te oiría hablar en sueños
y abriría las ventanas...
Als Het Geluid Zou Stoppen
Dit eindeloze gekletter laat je niet slapen
het probeert de dagen te vullen met duisternis en vijanden.
Een luidruchtige roedel doet zijn best om te doen zwijgen
de vragen, de nuances, het gefluister van hopelijk.
Geluid van patriotten die zich in vlaggen wikkelen,
verwarren het vaderland met de smerigheid van hun holen.
Geluid van bekeerlingen die, gevallen van hun paard,
zaaien hun wrok achtervolgd door hun zonden.
Als het geluid zou stoppen
zou je de regen horen vallen
het schoonmaken van de stad van schimmen,
ik zou je in dromen horen praten
en de ramen openen.
Als het geluid zou stoppen
misschien zouden we kunnen praten
en blazen op de wonden,
misschien zou je begrijpen
dat we de hoop nog hebben.
Geluid van verlichte, schreeuwen vanuit hun vuren
dat het einde van de wereld de licht van het verschil brengt.
Geluid van inquisitie, ze spreken ons over vrijheden
met hun geschreeuw kraken ze hun schijn van tolerantie.
Nooit komt de strijd met zoveel lawaai van krijgers,
ze brengen van hun muren de vrede van de begraafplaatsen.
Praat met me over je omhelzingen, over onze imperfecte liefde,
over het licht van jouw utopie, dat jouw stem dit gekletter dempt.
Als het geluid zou stoppen
zou je de regen horen vallen
het schoonmaken van de stad van schimmen,
ik zou je in dromen horen praten
en de ramen openen.
Als het geluid zou stoppen
misschien zouden we kunnen praten
en blazen op de wonden,
misschien zou je begrijpen
dat we de hoop nog hebben.
Als het geluid zou stoppen
zou je de regen horen vallen
het schoonmaken van de stad van schimmen,
ik zou je in dromen horen praten
en de ramen openen.
Als het geluid zou stoppen
misschien zouden we kunnen praten
en blazen op de wonden,
misschien zou je begrijpen
dat we de hoop nog hebben.
Als het geluid zou stoppen
zou je de regen horen vallen
het schoonmaken van de stad van schimmen,
ik zou je in dromen horen praten
en de ramen openen.
Als het geluid zou stoppen
misschien zouden we kunnen praten
en blazen op de wonden,
misschien zou je begrijpen
dat we de hoop nog hebben.
Als het geluid zou stoppen
zou je de regen horen vallen
het schoonmaken van de stad van schimmen,
ik zou je in dromen horen praten
en de ramen openen...