Te Conocí
Te conocí viendo pasar
trenes que nunca regresaban
Tú esperabas a otro hombre en la estación,
parecías cansada
No supe qué decir
Se quedó un ángel
dormido en mi garganta
Al fin el tiempo nos reunió
como a planetas que orbitan.
Coleccionabas soles, me dijiste,
te enseñé mis heridas.
Tú te soltaste el pelo
y amarraste las horas con tu cinta.
Y ahora te miro
tras tantos años
Creo que aún te debo
muchas canciones,
regar las flores de tu regazo
El tiempo y sus mareas fueron
meciéndonos con sus latidos
El fiero canto de un guerrero cisne
anunciaba un nuevo siglo
Cayeron hombres, levantaron muros
y aún seguías conmigo
Ahora te escribo esta canción
Madrid agita sus estambres
No puedo dar con el último verso
y mi puerta se abre
Anda, ven a la cama,
me susurras, ¿No ves que se hace tarde?
Y ahora te miro
tras tantos años
Creo que aún te debo
muchas canciones,
regar las flores de tu regazo.
Ik Leerde Je Kennen
Ik leerde je kennen terwijl ik keek naar treinen
die nooit terugkwamen.
Jij wachtte op een andere man op het station,
je leek moe.
Ik wist niet wat ik moest zeggen.
Er bleef een engel
slapen in mijn keel.
Uiteindelijk bracht de tijd ons samen
als planeten die om elkaar heen draaien.
Je verzamelde zonnen, zei je,
ik liet je mijn wonden zien.
Jij liet je haar los
en bond de uren met je lint.
En nu kijk ik naar je
na zoveel jaren.
Ik denk dat ik je nog steeds
veel liedjes verschuldigd ben,
de bloemen in je schoot water geven.
De tijd en zijn getijden
wiegden ons met hun slagen.
Het felle gezang van een krijgerzwaan
kondigde een nieuw tijdperk aan.
Mannen vielen, muren werden opgetrokken
en je was nog steeds bij me.
Nu schrijf ik dit lied voor je.
Madrid schudt zijn draden.
Ik kan het laatste couplet niet vinden
en mijn deur gaat open.
Kom, kom naar bed,
fluister je, zie je niet dat het laat wordt?
En nu kijk ik naar je
na zoveel jaren.
Ik denk dat ik je nog steeds
veel liedjes verschuldigd ben,
de bloemen in je schoot water geven.