Luces Errantes
Un muchacho vuela una cometa
Sobre una ciudad acorralada.
Sobre el muro su figura juega
A pintar cien mil palomas blancas.
Agarra el cordel con esa fuerza
De quien ha perdido casi todo.
No deja escapar a su cometa.
Desde lo alto se verá
Su casa, el olivar,
Su ayer y su ojalá.
Un hombre vigila la cometa
Levantando su mirada al cielo.
El futuro es sólo una promesa
Y el hogar tan sólo es un recuerdo.
Lejos de su casa un hombre espera
Manos que le salven del silencio.
Flores de papel el aire lleva
Y bajo los escombros
Tirita aquella estrella
Que marca su retorno.
Luces errantes
En tierra extraña,
Sombras del pasado.
Memoria incómoda y frágil,
Nuestro legado.
Mírame: existo,
Sueño y respiro,
Aunque algo cansado.
Llevaré hasta tu casa
Ramas de olivo en mis manos.
Futuro aplazado,
Duro camino del refugiado.
Luces errantes
En tierra extraña,
Sombras del pasado.
Aves de papel hoy sobrevuelan
La playa que fue sangre y espina.
La brisa empuja a mil cometas
Como quien sopla sobre una herida.
Agarra el cordel con esa fuerza
De quien ha perdido casi todo.
No deja escapar a su cometa.
Desde lo alto se verá
Su casa, el olivar,
Su ayer y su ojalá.
Nada saben de olvido y fronteras
El viento que enreda tu cabello
Y entre nubes mece a las cometas
Que pintan de colores el cielo.
Como un ave que siempre regresa
Al lugar en que nacen los sueños,
Vuela en lo alto mi dulce cometa.
Y se abrirán mañana
El corazón, la senda
Que lleva hasta tu casa.
Luces errantes
En tierra extraña,
Sombras del pasado.
Memoria incómoda y frágil,
Nuestro legado.
Mírame: existo,
Sueño y respiro,
Aunque algo cansado.
Llevaré hasta tu casa
Ramas de olivo en mis manos.
Futuro aplazado,
Duro camino del refugiado.
Memoria incómoda y frágil,
Camino a tu lado.
Llevaré hasta tu casa
Ramas de olivo en mis manos.
Futuro aplazado,
Duro camino del refugiado.
Luces errantes
En tierra extraña,
Sombras del pasado.
Dwalende Lichten
Een jongen laat een vlieger vliegen
Over een ingesloten stad.
Op de muur speelt zijn schaduw
Om honderdduizend witte duiven te schilderen.
Hij pakt de draad met die kracht
Van iemand die bijna alles verloren heeft.
Hij laat zijn vlieger niet ontsnappen.
Van hoog boven zal te zien zijn
Zijn huis, de olijfboomgaard,
Zijn verleden en zijn hoop.
Een man houdt de vlieger in de gaten
Met zijn blik naar de lucht gericht.
De toekomst is slechts een belofte
En het thuis is slechts een herinnering.
Ver weg van zijn huis wacht een man
Op handen die hem uit de stilte redden.
Papieren bloemen brengt de lucht mee
En onder het puin
Flonker die ster
Die zijn terugkeer markeert.
Dwalende lichten
In vreemd land,
Schaduwen van het verleden.
Oncomfortabele en fragiele herinnering,
Onze erfenis.
Kijk naar me: ik besta,
Droom en adem,
Hoewel ik wat moe ben.
Ik zal naar je huis brengen
Olijftakken in mijn handen.
Uitgestelde toekomst,
Harde weg van de vluchteling.
Dwalende lichten
In vreemd land,
Schaduwen van het verleden.
Papieren vogels vliegen vandaag
Over het strand dat bloed en doornen was.
De bries duwt duizend vliegers
Als iemand op een wond blaast.
Hij pakt de draad met die kracht
Van iemand die bijna alles verloren heeft.
Hij laat zijn vlieger niet ontsnappen.
Van hoog boven zal te zien zijn
Zijn huis, de olijfboomgaard,
Zijn verleden en zijn hoop.
Niets weten van vergeten en grenzen
De wind die je haar verstrikt
En tussen de wolken wiegt de vliegers
Die de lucht in kleuren schilderen.
Als een vogel die altijd terugkeert
Naar de plek waar dromen geboren worden,
Vliegt mijn zoete vlieger hoog.
En morgen zullen zich openen
Het hart, het pad
Dat naar je huis leidt.
Dwalende lichten
In vreemd land,
Schaduwen van het verleden.
Oncomfortabele en fragiele herinnering,
Onze erfenis.
Kijk naar me: ik besta,
Droom en adem,
Hoewel ik wat moe ben.
Ik zal naar je huis brengen
Olijftakken in mijn handen.
Uitgestelde toekomst,
Harde weg van de vluchteling.
Oncomfortabele en fragiele herinnering,
Pad naast jou.
Ik zal naar je huis brengen
Olijftakken in mijn handen.
Uitgestelde toekomst,
Harde weg van de vluchteling.
Dwalende lichten
In vreemd land,
Schaduwen van het verleden.