A Las Madres de Mayo
Te busca madre mientras su cuerpo es mecido
Por el mar en el que se sumerge dormido
Sueña tu abrazo, busca recuerdos
A los que aferrarse para no conciliar el sueño
El mar se inquieta, es tempestad, lamento
¿Quién pudo lanzar mil ángeles desde el cielo?
Y oye tus gritos, blancos pañuelos
Cubren sus aguas, los trajo el viento
Manda una ola para que se lleve
A los traidores que sembraron tanta muerte
Barcos y naúfragos oyen sus voces
Les dicen: Nunca, nunca olviden nuestros nombres
Díle a las madres que, en algún lado
Donde hace falta, seguimos luchando
Madre, tu hijo no ha desaparecido
Madre, que yo lo encontré andando contigo
Lo veo en tus ojos, lo oigo en tu boca
Y, en cada gesto tuyo, me nombra
Lo veo en mis luchas y me acompaña
Entre las llamas de cada nueva batalla
Guían mis manos sus manos fuertes
Hacia el futuro, hasta la victoria, siempre
Guían mis manos sus manos fuertes
Hacia el futuro, hasta la victoria, siempre
Aan de Moeders van Mei
Je zoekt, moeder, terwijl je lichaam wordt gewiegd
Door de zee waarin het slapend zinkt
Droomt van je omhelzing, zoekt herinneringen
Waar je je aan kunt vasthouden om de slaap niet te vinden
De zee is onrustig, het is een storm, een klaagzang
Wie kon duizend engelen uit de lucht werpen?
En hoort je schreeuwen, witte zakdoeken
Bedekken zijn wateren, de wind bracht ze mee
Stuur een golf om te nemen
De verraders die zoveel dood zaai(d)en
Schepen en schipbreukelingen horen hun stemmen
Ze zeggen: Vergeet nooit, nooit onze namen
Zeg tegen de moeders dat, ergens
Waar het nodig is, we blijven vechten
Moeder, je zoon is niet verdwenen
Moeder, ik vond hem terwijl hij met jou liep
Ik zie hem in je ogen, ik hoor hem in je mond
En in elke beweging van jou, noemt hij me
Ik zie hem in mijn strijd en hij is bij me
Tussen de vlammen van elke nieuwe strijd
Leiden mijn handen zijn sterke handen
Naar de toekomst, naar de overwinning, altijd
Leiden mijn handen zijn sterke handen
Naar de toekomst, naar de overwinning, altijd
Escrita por: Ismael Serrano