Qué Andarás Haciendo
Qué andarás haciendo ahora,
hecha una madeja en el sillón,
dibujando constelaciones en los huecos
de los cuadros que aún faltan por colgar.
Qué andarás haciendo ahora,
apagando las luces del salón,
probándote quizá un vestido nuevo,
planeando una huida, ver el mar.
Y yo afilando lunas, perdido en el hotel,
encontrando tus caricias en el neceser.
Y yo buscándote en el espejo azul del baño,
en la ropa cansada del armario.
Qué andarás haciendo ahora,
cansada viendo la televisión,
guardando mi paz y mis retratos,
la costumbre de dormir al lado izquierdo.
Qué andarás haciendo ahora,
maldiciendo la luz, el primer sol,
hermosa con los párpados hinchados,
regando las plantas, todos los recuerdos.
Y yo retirando hojas secas de la cama,
soñándome contigo bajo el agua.
Y yo recordando que olvidé tender la ropa,
preguntándome qué andarás haciendo ahora.
Wat Zou Je Nu Aan Het Doen Zijn
Wat zou je nu aan het doen zijn,
verstrengeld in de stoel,
constellaties tekenend in de gaten
van de lijsten die nog moeten hangen.
Wat zou je nu aan het doen zijn,
het licht in de woonkamer uitdoen,
misschien een nieuwe jurk aan het passen,
plannen aan het maken, de zee zien.
En ik slijp de manen, verloren in het hotel,
je strelingen vindend in de toilettas.
En ik zoek je in de blauwe spiegel van de badkamer,
tussen de vermoeide kleren in de kast.
Wat zou je nu aan het doen zijn,
moe van het tv-kijken,
mijn rust en mijn foto's opbergend,
de gewoonte om op de linkerzij te slapen.
Wat zou je nu aan het doen zijn,
vloekend op het licht, de eerste zon,
mooi met gezwollen oogleden,
de planten watergevend, alle herinneringen.
En ik haal dorre bladeren van het bed,
dromend van jou onder water.
En ik herinner me dat ik vergat de was op te hangen,
vraag me af wat je nu aan het doen bent.
Escrita por: Ismael Serrano