Vértigo
Recibiré postales del extranjero
Tiernas y ajadas, besos, recuerdos
¿Cómo están todos? Te echo de menos
Cómo pasa el tiempo
Seremos otros, seremos más viejos
Y cuando por fin me observe en tu espejo
Espero al menos que me reconozca
Me recuerde al que soy ahora
Aquellas manos, aquella mujer
Aquel invierno no paraba de llover
Perdona que llegue tan tarde
Espero saber compensarte
Estás tan bonita, te invito a un café
La tarde es nuestra, desnúdame
Tras el relámpago te decía: Siempre
Recogeré flores en tu vientre
Otro hombre dormirá contigo
Y dará nombre a todos tus hijos
Ven, acércate a mí
Deja que te vea
Que otras primaveras
Te han de llevar muy lejos de mí
Vértigo, que el mundo pare
Que corto se me hace el viaje
¿Me escucharás, me buscarás
Cuando me pierda
Y no señale el norte
La estrella polar?
Las frías mañanas en la facultad
Tú casi siempre huías conmigo al bar
Y me enfadaba si preferías
El aula a mi compañía
Sobre la mesa botellas vacías
Qué sano es arrancarte esa risa
Y ahora cambiemos el mundo, amigo
Que tú ya has cambiado el mío
¿Qué haré cuando te busque en la clase
Y mi eco me responda al llamarte?
Otros vendrán y me dirán
Que te marchaste
Que te cansaste
Ya de esperar
Vértigo, que el mundo pare
Que corto se me hace el viaje
¿Me escucharás, me buscarás
Cuando me pierda
Y no señale el norte
La estrella polar?
Y la ronquera, los traicioneros nervios
Que me atacaban antes de cada concierto
Viejas canciones, antiguos versos
Que espero retenga algún eco
Y en el futuro espero, compañero, hermanos
Ser un buen tipo, no traicionaros
Que el vértigo pase y que en vuestras ventanas
Luzca el sol cada mañana
Pero basta de lamentos
Brindemos, es el momento
Que estamos todos
Y no falta casi nadie
Que hay que apurar
La noche que acaba de empezar
Vértigo, que el mundo pare
Que corto se me hace el viaje
¿Me escucharás, me buscarás
Cuando me pierda
Y no señale el norte
La estrella polar?
Dizzy
Ik zal ansichtkaarten ontvangen uit het buitenland
Zacht en verwelkt, kussen, herinneringen
Hoe gaat het met iedereen? Ik mis je
Hoe snel de tijd verstrijkt
We zullen anders zijn, we zullen ouder zijn
En wanneer ik eindelijk in jouw spiegel kijk
Hoop ik tenminste dat je me herkent
Dat je me herinnert aan wie ik nu ben
Die handen, die vrouw
Die winter regende het non-stop
Sorry dat ik zo laat ben
Ik hoop dat ik je kan compenseren
Je ziet er zo mooi uit, ik nodig je uit voor een koffie
De middag is van ons, ontkleed me
Na de bliksem zei ik: Altijd
Ik zal bloemen plukken in jouw buik
Een andere man zal bij je slapen
En zal namen geven aan al jouw kinderen
Kom, kom dichterbij
Laat me je zien
Dat andere lentes
Je ver weg van mij zullen brengen
Dizzy, dat de wereld stopt
Hoe kort de reis voor mij is
Zal je me horen, zal je me zoeken
Wanneer ik verdwijn
En niet naar het noorden wijs
De poolster?
De koude ochtenden op de universiteit
Jij vluchtte bijna altijd met mij naar de bar
En ik werd boos als je de klas verkoos
Boven mijn gezelschap
Op de tafel lege flessen
Wat is het gezond om die lach van je te ontfutselen
En laten we de wereld veranderen, vriend
Want jij hebt de mijne al veranderd
Wat zal ik doen als ik je zoek in de klas
En mijn echo me antwoordt als ik je roep?
Anderen zullen komen en me vertellen
Dat je bent vertrokken
Dat je moe was
Van het wachten
Dizzy, dat de wereld stopt
Hoe kort de reis voor mij is
Zal je me horen, zal je me zoeken
Wanneer ik verdwijn
En niet naar het noorden wijs
De poolster?
En de heesheid, de verraderlijke zenuwen
Die me aanvielen voor elk concert
Oude liedjes, oude verzen
Die ik hoop dat er een echo van blijft
En in de toekomst hoop ik, maat, broeders
Een goed persoon te zijn, jullie niet te verraden
Dat de duizeling voorbijgaat en dat in jullie ramen
De zon elke ochtend schijnt
Maar genoeg van het klagen
Laten we proosten, het is het moment
Dat we allemaal hier zijn
En bijna niemand ontbreekt
We moeten genieten
Van de nacht die net is begonnen
Dizzy, dat de wereld stopt
Hoe kort de reis voor mij is
Zal je me horen, zal je me zoeken
Wanneer ik verdwijn
En niet naar het noorden wijs
De poolster?