Sucede que a Veces
Sucede que a veces la vida mata y el amor
te echa silicona en los cerrojos de tu casa,
o te abre un expediente de regulación,
y te expulsa del Edén, hacia tierras extrañas.
Sucede que a veces sales de un bar y la luz
quema la piel de este vampiro que te ama,
te llena la frente de fino polvo marrón-sur,
bostezas y te queman agujetas en las alas.
Pero sucede también
que, sin saber cómo ni cuándo,
algo te eriza la piel
y te rescata del naufragio.
Y siempre es viernes, siesta de verano,
verbena en la aldea, guirnaldas en mayo,
tormentas que apagan el televisor.
Teléfonos que arden, me nombra tu voz,
hoy ceno contigo, hoy revolución,
reyes que pierden sus coronas,
verte entre la multitud,
abrazos que incendian la aurora
en las playas del sur.
Sucede que a veces la vida mata y te encuentras
solo y en este corazón no reciclable
se hunden petroleros desahuciados y sospechas
que provocan miopía en lanzadores de puñales.
Sucede que a veces la vida mata y el invierno
saca su revólver, te encañona en las costillas,
te aterran los álbumes de fotos y el espejo,
huele a pino el coche y el mar a gasolina.
Pero sucede también
que, sin saber cómo ni cuándo,
algo te eriza la piel
y te rescata del naufragio.
Y siempre es viernes, siesta de verano,
verbena en la aldea, guirnaldas en mayo,
tormentas que apagan el televisor.
Teléfonos que arden, me nombra tu voz,
hoy ceno contigo, hoy revolución,
reyes que pierden sus coronas,
verte entre la multitud,
abrazos que incendian la aurora
en las playas del sur.
Sucede que a veces la vida mata...
Y siempre es viernes, siesta de verano...
Hoy ceno contigo, hoy revolución...
Soms Gebeurt Het
Soms gebeurt het dat het leven je doodt en de liefde
je met siliconen in de sloten van je huis stopt,
of je een reguleringsdossier opent,
en je uit het Eden verdrijft, naar vreemde landen.
Soms gebeurt het dat je een bar verlaat en het licht
je huid verbrandt als deze vampier die van je houdt,
je voorhoofd vult met fijne bruine poeder,
je gaapt en je voelt steken in je vleugels.
Maar soms gebeurt het ook
dat, zonder te weten hoe of wanneer,
iets je huid doet tintelen
en je redt van het schipbreuk.
En het is altijd vrijdag, zomerse siësta,
feest in het dorp, slingers in mei,
stormen die de televisie uitdoen.
Telefoons die branden, je naam klinkt in je stem,
vandaag dineer ik met jou, vandaag revolutie,
koningen die hun kronen verliezen,
jou zien tussen de menigte,
omhelzingen die de dageraad in brand steken
op de stranden van het zuiden.
Soms gebeurt het dat het leven je doodt en je vindt
jezelf alleen en in dit niet-recyclebare hart
zinken afgedankte olietankers en vermoedens
die bijlancers van dolken bijziend maken.
Soms gebeurt het dat het leven je doodt en de winter
zijn revolver tevoorschijn haalt, je in de ribben richt,
je bang maakt voor fotoalbums en de spiegel,
het ruikt naar dennen in de auto en de zee naar benzine.
Maar soms gebeurt het ook
dat, zonder te weten hoe of wanneer,
iets je huid doet tintelen
en je redt van het schipbreuk.
En het is altijd vrijdag, zomerse siësta,
feest in het dorp, slingers in mei,
stormen die de televisie uitdoen.
Telefoons die branden, je naam klinkt in je stem,
vandaag dineer ik met jou, vandaag revolutie,
koningen die hun kronen verliezen,
jou zien tussen de menigte,
omhelzingen die de dageraad in brand steken
op de stranden van het zuiden.
Soms gebeurt het dat het leven je doodt...
En het is altijd vrijdag, zomerse siësta...
Vandaag dineer ik met jou, vandaag revolutie...