Ahora Que Te Encuentro
Ahora que la vida nos arranca nuestra manta
Y perdido hipocondríaco, ya no duermo de un tirón
Ahora que la noche, es un rumor de risa ajena
Que se aleja por la calle y nos congela el corazón
Ahora que respiro y resulta más difícil
Sacar bajo nuestra piel, las astillas del recuerdo
Ahora que me pierdo las auroras de Madrid
Y no suenan en las radios, las canciones que te debo
Ahora que te miras por más tiempo en los espejos
Ahora que necesitamos, excusas para emborracharnos
Ahora que la brisa no enmaraña nuestro pelo
Ahora que ya no marcamos, tantos goles con la mano
Ahora que discuto a gritos con el telediario
Que reconozco en mi enojo, las manías de mi padre
Ahora que en los bares ya no crecen crisantemos
Que regreso de muy lejos y no deshago el equipaje
Ahora traes la lluvia y aunque ya no tenga edad
Me desvisto en la tormenta, grito tu nombre en la calle
Ahora que te encuentro, todo se vuelve verdad
Se derrumban los palacios y traes verde a sus solares
Haces que este otoño ilumine mis mañanas
Y haga callar al reloj del vientre del cocodrilo
Traes un corazón para cada hombre de hojalata
Ahora cambias mis razones y me vistes de domingo
Y me vistes de domingo
Ahora que he aprendido a desaprender las reglas
Y que todo temporal, nos regala una enseñanza
Y a decir que te amo con 140 letras
O a encerrar en un gin tonic, todas nuestras esperanzas
Ahora que las noches sin tu luz me han enseñado
Que toda felicidad, deja algún damnificado
Que en las caracolas, el mar nombra tu recuerdo
Que revuelvo mis cajones para encontrar tu retrato
Ahora traes la lluvia y aunque ya no tenga edad
Me desvisto en la tormenta, grito tu nombre en la calle
Ahora que te encuentro, todo se vuelve verdad
Se derrumban los palacios y traes verde a sus solares
Haces que este otoño ilumine mis mañanas
Y haga callar al reloj del vientre del cocodrilo
Traes un corazón para cada hombre de hojalata
Ahora cambias mis razones y me vistes de domingo
Y me vistes de domingo
Ahora traes la lluvia y aunque ya no tenga edad
Me desvisto en la tormenta, grito tu nombre en la calle
Ahora que te encuentro, todo se vuelve verdad
Se derrumban los palacios y traes verde a sus solares
Haces que este otoño ilumine mis mañanas
Y haga callar al reloj del vientre del cocodrilo
Traes un corazón para cada hombre de hojalata
Ahora cambias mis razones y me vistes de domingo
Y me vistes de domingo
Nu Ik Je Vind
Nu het leven ons onze deken afneemt
En ik als een hypochonder, slaap niet meer in één keer
Nu de nacht een gerucht is van andermans lachen
Dat zich ver weg op straat verwijdert en ons hart bevriest
Nu ik adem en het moeilijker wordt
Om onder onze huid, de splinters van herinneringen te halen
Nu ik de zonsopgangen van Madrid mis
En de radio geen nummers speelt, die ik je verschuldigd ben
Nu je langer in de spiegels kijkt
Nu we excuses nodig hebben, om ons te bezatten
Nu de bries ons haar niet meer in de war maakt
Nu we niet meer zoveel doelpunten met de hand scoren
Nu schreeuw ik tegen het nieuws
Dat ik in mijn woede, de maniertjes van mijn vader herken
Nu groeien er in de kroegen geen chrysanten meer
Dat ik van heel ver terugkom en mijn bagage niet uitpak
Nu breng je de regen en hoewel ik geen leeftijd meer heb
Trek ik me uit in de storm, roep je naam op straat
Nu ik je vind, wordt alles waarheid
De paleizen storten in en je brengt groen naar hun gronden
Je laat deze herfst mijn ochtenden verlichten
En laat de klok in de buik van de krokodil zwijgen
Je brengt een hart voor elke man van blik
Nu verander je mijn redenen en kleed je me in zondagse kleren
En kleed je me in zondagse kleren
Nu ik heb geleerd de regels te vergeten
En dat elke storm, ons een les geeft
En om te zeggen dat ik van je hou met 140 letters
Of om al onze hoop in een gin tonic te stoppen
Nu de nachten zonder jouw licht me hebben geleerd
Dat elke blijdschap, een slachtoffer achterlaat
Dat in de schelpen, de zee jouw herinnering noemt
Dat ik in mijn lades rommel om je foto te vinden
Nu breng je de regen en hoewel ik geen leeftijd meer heb
Trek ik me uit in de storm, roep je naam op straat
Nu ik je vind, wordt alles waarheid
De paleizen storten in en je brengt groen naar hun gronden
Je laat deze herfst mijn ochtenden verlichten
En laat de klok in de buik van de krokodil zwijgen
Je brengt een hart voor elke man van blik
Nu verander je mijn redenen en kleed je me in zondagse kleren
En kleed je me in zondagse kleren
Nu breng je de regen en hoewel ik geen leeftijd meer heb
Trek ik me uit in de storm, roep je naam op straat
Nu ik je vind, wordt alles waarheid
De paleizen storten in en je brengt groen naar hun gronden
Je laat deze herfst mijn ochtenden verlichten
En laat de klok in de buik van de krokodil zwijgen
Je brengt een hart voor elke man van blik
Nu verander je mijn redenen en kleed je me in zondagse kleren
En kleed je me in zondagse kleren