395px

Vroegopstaan

Ita Cunha

Madrugador

Quando a manhã se rebolca no serenal do potreiro
Clareando o pago fronteiro, cacho atado a Cantagalo
Se o dia vem de a cavalo, luzindo o aço da espora
Já me agarra campo afora de armada pronta pra um pealo

Pelas ondas fogoneiras arrocinei meu destino
Fui assim desde menino, sono escasso e madrugada
E uma amplitude sagrada velando as noites serenas
Que refletiam minhas penas do espelho das alvoradas
E uma amplitude sagrada velando as noites serenas
Que refletiam minhas penas do espelho das alvoradas

Sempre fui madrugador, mateio antes do dia
Pois quando o galo anuncia já ando até de tirador
Me acomodo num fiador, d'onde a pata não refuga
Deus ajuda quem madruga e eu tenho fé, sim senhor

Cheiro de garra e galpão, fogo de chão, yerba buena
E a campeira cantilena da cambona nos tição
Lá fora rompe o clarão da linda estrela boieira
Que trouxe a Lua matreira pra se banhar no lagoão

Quem salta cedo do catre tem mais um ganho na lida
Se ajeita as coisas da vida com calma e tempo de sobra
Neste fundão se desdobra, meio bicho, meio gente
Pra encarar o Sol de frente tapeando o foia de abóbra
Neste fundão se desdobra, meio bicho, meio gente
Pra encarar o Sol de frente tapeando o foia de abóbra

Sempre fui madrugador, mateio antes do dia
Pois quando o galo anuncia já ando até de tirador
Me acomodo num fiador, d'onde a pata não refuga
Deus ajuda quem madruga e eu tenho fé, sim senhor

Vroegopstaan

Wanneer de ochtend zich rolt in de weide van het weiland
Verheldert het land aan de overkant, een tros gebonden aan Cantagalo
Als de dag te paard komt, glinsterend het staal van de sporen
Grijp ik het veld in, klaar voor een strijd

Door de vlammen van het vuur heb ik mijn bestemming gebakken
Zo ben ik altijd geweest, als kind, met weinig slaap en de ochtend
En een heilige ruimte die de serene nachten bedekt
Die mijn verdriet reflecteerde in de spiegel van de ochtenden
En een heilige ruimte die de serene nachten bedekt
Die mijn verdriet reflecteerde in de spiegel van de ochtenden

Ik ben altijd een vroege vogel geweest, drink yerba voor de dag
Want wanneer de haan kraait, loop ik al met mijn geweer
Ik nestel me in een schuilplaats, waar de poot niet terugdeinst
God helpt wie vroeg opstaat en ik heb geloof, ja meneer

De geur van kracht en schuur, vuur op de grond, yerba buena
En het gezang van de kampioen in de kolen
Buiten breekt het licht van de mooie sterrenhemel
Die de sluwe maan bracht om zich te baden in het grote meer

Wie vroeg uit bed springt, heeft meer winst in het werk
Regelt de dingen van het leven met rust en tijd over
In deze uithoek ontvouwt het zich, half beest, half mens
Om de zon recht in de ogen te kijken, terwijl ik de pompoenbladeren afsnijd
In deze uithoek ontvouwt het zich, half beest, half mens
Om de zon recht in de ogen te kijken, terwijl ik de pompoenbladeren afsnijd

Ik ben altijd een vroege vogel geweest, drink yerba voor de dag
Want wanneer de haan kraait, loop ik al met mijn geweer
Ik nestel me in een schuilplaats, waar de poot niet terugdeinst
God helpt wie vroeg opstaat en ik heb geloof, ja meneer

Escrita por: Anomar Danubio Machado Vieira, Rodrigo Morales, Lucas Ramos