395px

Sereno

Ítalo Queiroz

Sereno

É provocante o minstério que cercava o teu olhar, quando tú pensa distante, é o próprio infinito que parece alcançar.

Esse teu jeito de sorrir calada, sem falar nada é a estrada onde adoro passear, para rodar pelo mundo do teu corpo e quando de cansaço, já quase morto no teu ventre descançar. (bis)

Já deu pra perceber tô te querendo, não deixe mais o meu amor no sereno.
Já deu pra perceber tô te querendo, não deixe mais o meu amor no sereno.

Abre a janela e a porta do teu peito arruma logo um jeito e me convida pra entrar. (bis)

Sereno

Es provocativo el misterio que rodeaba tu mirada, cuando tú piensas distante, es el propio infinito que parece alcanzar.

Esa forma tuya de sonreír en silencio, sin decir nada es el camino donde adoro pasear, para recorrer el mundo de tu cuerpo y cuando de cansancio, ya casi muerto en tu vientre descansar. (bis)

Ya me di cuenta que te estoy deseando, no dejes más mi amor al sereno.
Ya me di cuenta que te estoy deseando, no dejes más mi amor al sereno.

Abre la ventana y la puerta de tu pecho, busca pronto una manera y invítame a entrar. (bis)

Escrita por: Fernandinho Ferreira