Deshou no Shi -Verum-
Dicam rem gravem, nunc: veritas est celata
sed tempus eam possit perdere et violare.
In calamitate, morte, fama, in maledictio, erat ibi hic.
In misericorde, bello, tenebris, ut ipsus malus stabat hic.
In blasphemia, impietate, in terribli forma est hic.
In clamore, vanitate: Estne vera forma, non vera? Non vera?
Oculos tuos aperite occulusos, ecce!
Rubem florem in canam terram tulit.
Spes, ea spes, sola.
Memoriam antiquam et veritatem te donam.
Veritas invisibilis est, sed manet, manet in perpetua.
Diem pacis, risum, placidem...Vitam, fructum, felicem...
Bonitatem, ordinem...Consensum, aequum, lucem...
Omnis eos petut, ergo hujus dolebat vulnus.
Quiete, sed certe. Vultne amorem, vel non vult? Vel non vult? O!
Trans finem temporis, cor mei, vola.
In terram hic donat spiritum, solus ego solus ego id scio.
In maledictio, erat ibi hic. Ut ipsus malus stabat hic.
In terribli forma est hic. Estne vera, non vera?
Vultne amorem, vel non vult? Quisne id scit?
Oculos tuos aperite occulusos, ecce!
Rubem florem in canam terram tulit. Spes, ea spes...
Trans finem temporis, cor mei, vola.
In terram hic donat spiritum, solus ego solus ego id scio.
Deshou no Shi -Verum
Dicam rem gravem, nunc: veritas est celata
sed tempus eam possit perder et violar
En calamidad, muerte, fama, maldición, erat ibi hic
En misericordia, hermosa, tenebris, ut ipsus malus stabat hic
En blasfemia, despiadado, en terribli forma est hic
En clamor, vanitate: Estne forma verdadera, no es verdad? ¿No es cierto?
¡Oculos tuos aperite oculusos, ecce!
Rubem florem in canam terram tulit
Spes, y spes, solos
Memoriam antiquam et veritatem te donam
Veritas invisibilis est, sed manet, manet in perpetua
Diem pacis, risum, placidem... Vitam, fructo, felicem
Bonitatem, ordinem... Consensum, aequum, lucem
Omnis eos petut, ergo hujus dolebat vulnus
Silencio, sed seguro. Vultne amorem, vel no vult? ¿Vel no vult? O!
Trans finem temporis, cor mei, moscas
En terram hic donat spiritum, solus ego solus ego id scio
En maldición, erat ibi hic. Ut ipsus malus stabat hic
En terribli forma est hic. ¿Estne real, no es cierto?
Vultne amorem, vel no vult? ¿Quisne id scit?
¡Oculos tuos aperite oculusos, ecce!
Rubem florem in canam terram tulit. Spes, ea spes
Trans finem temporis, cor mei, moscas
En terram hic donat spiritum, solus ego solus ego id scio