El Pensamiento Circular
Hay algo sobrenatural en tu manera de bailar
Hay veces, no muchas ni tampoco pocas
Que pienso en ti
Hay algo retorcido desde esta alegre impunidad
Hay noches, proclives a las averías
Que pienso en ti
El pensamiento circular con la cabeza vacía
Hay noches que todo es una porquería
Y pienso en ti
En el deseo, en la bendita oscuridad
Hay veces, no muchas ni tampoco pocas
Que pienso en ti
Que pienso en ti
En un anillo de fuego, con mi gloriosa inmunidad
Hay noches que escucho muchas tonterías
Y pienso en ti
Hay algo delicado, abandonarse a los demás
Hay noches que como muchas chucherías
Y pienso en ti
Son las miradas, lanzadas a la cara
Que me hacen recordar lo que me estoy perdiendo
Son las palabras, cargadas y agitadas
Que tienen el poder de transformar el tiempo
Desde esta cama
Mi crecimiento personal en una cama vacía
Hay tardes que todo parece mentira
Y pienso en ti
Con mis zapatos me sube por la barriga
Hay veces que olvido todo lo que había
Y pienso en ti
Me balanceo, lo que me puede marear
Mis brazos girando siempre a la deriva
Pensando en ti
Como el doctor Manhattan, ajeno a la realidad
Hay días que ya no tienen melodías
Y pienso en ti
Y pienso en ti
Son las miradas, lanzadas a la cara
Que me hacen recordar lo que me estoy perdiendo
Son las palabras, cargadas y agitadas
Y tienen el poder de levantar el viento
Desde esta cama
En mi manera de bailar desde esta alegre impunidad
Hay veces, no muchas ni tampoco pocas
Que pienso en ti
Hay algo sobrenatural, hay algo retorcido
Hay veces, no muchas ni tampoco pocas
Que pienso en ti
En mi cama vacía, o en la avería
Hay veces, no muchas ni tampoco pocas
Que pienso en ti
Hay algo de vicioso en mi manera de bailar
Hay veces, no muchas ni tampoco pocas
Que pienso en ti
De Cirkelgedachte
Er is iets bovennatuurlijks aan jouw manier van dansen
Soms, niet veel en ook niet weinig
Denk ik aan jou
Er is iets verdraaid in deze blije straffeloosheid
Er zijn nachten, geneigd tot pech
Denk ik aan jou
De cirkelgedachte met een lege kop
Er zijn nachten dat alles een rotzooi is
En denk ik aan jou
In de verlangens, in de gezegende duisternis
Soms, niet veel en ook niet weinig
Denk ik aan jou
Denk ik aan jou
In een ring van vuur, met mijn glorieuze immuniteit
Er zijn nachten dat ik veel onzin hoor
En denk ik aan jou
Er is iets delicaats, je overgeven aan anderen
Er zijn nachten dat ik net als veel snoepjes
Denk ik aan jou
Het zijn de blikken, gericht op mijn gezicht
Die me doen herinneren wat ik mis
Het zijn de woorden, vol en onrustig
Die de kracht hebben om de tijd te veranderen
Vanuit dit bed
Mijn persoonlijke groei in een leeg bed
Er zijn middagen dat alles als een leugen lijkt
En denk ik aan jou
Met mijn schoenen stijgt het omhoog in mijn buik
Soms vergeet ik alles wat er was
En denk ik aan jou
Ik wiebel, wat me duizelig kan maken
Mijn armen draaien altijd op drift
Denkend aan jou
Als Doctor Manhattan, los van de realiteit
Er zijn dagen die geen melodieën meer hebben
En denk ik aan jou
En denk ik aan jou
Het zijn de blikken, gericht op mijn gezicht
Die me doen herinneren wat ik mis
Het zijn de woorden, vol en onrustig
En ze hebben de kracht om de wind op te tillen
Vanuit dit bed
In mijn manier van dansen vanuit deze blije straffeloosheid
Soms, niet veel en ook niet weinig
Denk ik aan jou
Er is iets bovennatuurlijks, er is iets verdraaid
Soms, niet veel en ook niet weinig
Denk ik aan jou
In mijn lege bed, of in de pech
Soms, niet veel en ook niet weinig
Denk ik aan jou
Er is iets verslavends aan mijn manier van dansen
Soms, niet veel en ook niet weinig
Denk ik aan jou
Escrita por: Ivan Ferreiro