Almas felices
Sólo es un homenaje a nuestros juglares
Que nunca se los llevará el viento
Que Dios los bendiga
Dicen que allá arriba cerca a Manaure
En un paraje que le llaman "La Tomita"
Se escuchan cuentos, se escuchan cantos
Una parranda con guitarra y mucha risa
Y cuenta la gente que son espantos
Y que son almas que habitan en la sabana
Que son felices en sus encantos
Y que mantienen la alegría de la montaña
Dicen que los versos son los versos de Emiliano
Dicen que los cantos son los cantos de Escalona (Bis)
Y dicen que después que cantan, lloran
Como si un amigo se ha dejado (Bis)
Vivirán cantando por los caminos
Vagan en los vientos de su pasado (Bis)
Viajan juntos sin tener destino
Van eternamente parrandeando
Ay los lleva el viento
Los trae el viento
Los lleva el viento
Los trae el viento
Cuentan de que a veces llegan al plan
Y entre las casas de Emiliano y Toño Salas
Cantan tres canciones y después se van
Y se despiden cantando a la vieja Sara
Y dicen que Leandro los dejó en San Diego
Cuando bajaban por el cerro e' media luna
No venían cantando, recitaban versos
Y se veían con aquella sabrosura
El de las carcajadas era el viejo Poncho Cotes
Riéndose de un cuento que contaba Andrés Becerra (Bis)
Y se decían poesías toda la noche
Hablaban de amores y de penas (Bis)
Vivirán cantando por los caminos
Vagan en los vientos de su pasado (Bis)
Viajan juntos sin tener destino
Van eternamente parrandeando
Ay los lleva el viento
Los trae el viento
Los lleva el viento
Los trae el viento
Gelukkige zielen
Het is slechts een eerbetoon aan onze troubadours
Die nooit door de wind zullen worden meegenomen
Moge God hen zegenen
Ze zeggen dat daarboven, dichtbij Manaure
In een plek die ze "La Tomita" noemen
Je verhalen hoort, je gezangen hoort
Een feest met gitaar en veel gelach
En de mensen zeggen dat het spoken zijn
En dat het zielen zijn die in de savanne wonen
Die gelukkig zijn in hun betoveringen
En die de vreugde van de bergen behouden
Ze zeggen dat de verzen de verzen van Emiliano zijn
Ze zeggen dat de gezangen de gezangen van Escalona zijn (Bis)
En ze zeggen dat nadat ze gezongen hebben, ze huilen
Alsof een vriend hen heeft verlaten (Bis)
Ze zullen zingend over de wegen leven
Ze zwerven in de winden van hun verleden (Bis)
Reizen samen zonder bestemming
Ze feesten eeuwig door
Oh, de wind neemt hen mee
De wind brengt hen terug
De wind neemt hen mee
De wind brengt hen terug
Ze vertellen dat ze soms bij het plan komen
En tussen de huizen van Emiliano en Toño Salas
Zingen ze drie liedjes en dan gaan ze weer
En nemen afscheid zingend van de oude Sara
En ze zeggen dat Leandro hen in San Diego heeft achtergelaten
Toen ze naar beneden gingen van de heuvel van de halve maan
Ze kwamen niet zingend, ze reciteerden verzen
En ze zagen eruit met die heerlijke flair
De man met de schaterlach was de oude Poncho Cotes
Lachend om een verhaal dat Andrés Becerra vertelde (Bis)
En ze zeiden poëzie de hele nacht
Ze spraken over liefdes en verdriet (Bis)
Ze zullen zingend over de wegen leven
Ze zwerven in de winden van hun verleden (Bis)
Reizen samen zonder bestemming
Ze feesten eeuwig door
Oh, de wind neemt hen mee
De wind brengt hen terug
De wind neemt hen mee
De wind brengt hen terug