395px

Vaneira de Bossoroca

Ivonir Machado e Os Novos Garotos

Vaneira da Bossoroca

Velha vaneira baguala que estufa os foles da gaita
Riscando a unha do taita cheia de furo de bala
Tomando conta da sala o mesmo que lagartixa
E o chinaredo cochicha quando seu ronco se cala

Se mistura no balanço a poeira do chão batido
E os babados do vestido corcoveiam sem descanso
E o índio metido a ganso grudado a fita vermelha
Fica boqueando na orelha num jeitão de sorro manso

(A fumaça do candeeiro se adelgaça e se esparrama
Perseguindo alguma dama de sorriso feiticeiro
E nunca falta um salseiro que é tradição secular
E os índios que vem mamar na garrafa do gaiteiro)

Vaneira que nasceu guacha na caixa de uma cordeona
Mamando numa siá dona destas que escondem a graxa
Andou na pampa buenacha queimada de sol e brasa
E quando não tinha casa dormia dentro da caixa

Nos comércios de carreira nos velórios e carpeta
Sob a quincha das carretas ouvindo truco e primeiras
Nos bochinchos de fronteira nunca vai faltar um taita
Pra dar um talho na gaita e deixar livre a vaneira

O próprio índio que toca esta vaneira machaça
É o sacerdote da raça nas bruxarias que invoca
E os arrepios que provoca neste galope estendido
Nos levam ao chão batido dos ranchos da bossoroca

Vaneira de Bossoroca

Vieja vaneira baguala que hincha los fuelles de la gaita
Rascando la uña del taita llena de agujeros de bala
Tomando control de la sala igual que lagartija
Y el chinaredo chismea cuando su ronquido se calla

Se mezcla en el balance el polvo del suelo batido
Y los volados del vestido se contonean sin descanso
Y el indio haciéndose el tonto pegado a la cinta roja
Se queda boqueando en el oído con un aire manso

(El humo de la lámpara se adelgaza y se esparce
Persiguiendo a alguna dama con sonrisa hechicera
Y nunca falta un alboroto que es tradición secular
Y los indios que vienen a beber de la botella del gaitero)

Vaneira que nació gaucha en el fuelle de un acordeón
Chupando de una señora de esas que esconden la grasa
Anduvo en la pampa buena quemada por el sol y brasas
Y cuando no tenía casa dormía dentro de la caja

En los comercios de carrera, en los velorios y carpas
Bajo la paja de las carretas escuchando truco y primeras
En los alborotos de frontera nunca faltará un taita
Para darle un corte a la gaita y dejar libre la vaneira

El propio indio que toca esta vaneira machaca
Es el sacerdote de la raza en las brujerías que invoca
Y los escalofríos que provoca en este galope extendido
Nos llevan al suelo batido de los ranchos de Bossoroca

Escrita por: