La Increíble Historia Del Hombre Que Podía Volar Pero No Sabía Cómo
Brilla el metal, todo listo
Preparados para despegar
Fueron días de preocupaciones
Y horas perdidas
Luchando contra la ansiedad
Y sentado a los mandos de mi cápsula interestelar
Puro nervio, taquicardia y mala onda
El sudor empaña mi visor de cristal
Me pareció notar algún crujido
Control me dice que puedo estar tranquilo
Es normal que se escuchen tantos ruidos
Despedirme de los míos
La situación no mejora
Cuando escucho a mi otra mitad
A mi derecha Dimitri
Moviendo la boca en su idioma
No le entiendo nada al hablar
Salimos disparados, inminente fatalidad
Esta nave, una funeraria volante es ahora
Mi supuesto dulce hogar
Y cuando pienso que todo está perdido
Miro por la escotilla al infinito
El universo hablándome al oído
Tú disfruta del camino
Cojo los mandos y cambio de rumbo y salgo
De la órbita oscura y espanto
Los malos augurios y el vaso
Ya está medio lleno
Y vuelo alto al hiperespacio
Planetas de mares helados
Veranos de soles blancos
He visto a Bowie flotando
Flotando nada puede tocarnos
Inquebrantables piedras preciosas en el espacio
Y aunque el peligro siga acechando
Nos concentramos en la belleza de los contrarios
Flotando nada puede tocarnos
Inquebrantables piedras preciosas en el espacio
Y aunque el peligro siga acechando
Nos concentramos en la belleza de los contrarios
Flotando nada puede tocarnos
Inquebrantables piedras preciosas en el espacio
Y aunque el peligro siga asechando
Nos concentramos en la belleza de los contrarios
Cambio de rumbo y salgo
De la órbita oscura y espanto
Los malos augurios y el vaso
Ya está medio lleno
Y vuelo alto al hiperespacio
Planetas de mares helados
Veranos de soles blancos
He visto a Bowie flotando
Y cambio de rumbo y salgo
De la órbita oscura y espanto
Los malos augurios y el vaso
Ya está medio lleno
Y vuelo alto al hiperespacio
Planetas de mares helados
Veranos de soles blancos
He visto a Bowie flotando
Het Ongelooflijke Verhaal Van De Man Die Kon Vliegen Maar Niet Wist Hoe
Het metaal glanst, alles klaar
Klaar om op te stijgen
Het waren dagen vol zorgen
En verloren uren
Strijdend tegen de angst
En zittend achter de knoppen van mijn ruimteschip
Vol zenuwen, hartkloppingen en slechte vibes
Het zweet beslaat mijn glazen vizier
Ik dacht een krak te horen
De controle zegt dat ik rustig kan blijven
Het is normaal dat er zoveel geluiden zijn
Afscheid nemen van mijn dierbaren
De situatie verbetert niet
Als ik mijn andere helft hoor
Aan mijn rechterkant Dimitri
Die in zijn taal praat
Ik begrijp er niets van als hij spreekt
We schieten weg, onvermijdelijke fatale afloop
Dit schip, een vliegende uitvaartonderneming is nu
Mijn veronderstelde zoete thuis
En als ik denk dat alles verloren is
Kijk ik door het luik naar de oneindigheid
Het universum fluistert in mijn oor
Geniet van de reis
Ik pak de knoppen en verander van koers en ga
Uit de donkere en angstaanjagende baan
De slechte voortekenen en het glas
Is al halfvol
En ik vlieg hoog naar de hyperspace
Planeten van ijzige zeeën
Zomers van witte zonnen
Ik heb Bowie zien zweven
Zwevend kan niets ons raken
Onbreekbare edelstenen in de ruimte
En hoewel het gevaar blijft loeren
Concentreren we ons op de schoonheid van de tegenstellingen
Zwevend kan niets ons raken
Onbreekbare edelstenen in de ruimte
En hoewel het gevaar blijft loeren
Concentreren we ons op de schoonheid van de tegenstellingen
Zwevend kan niets ons raken
Onbreekbare edelstenen in de ruimte
En hoewel het gevaar blijft loeren
Concentreren we ons op de schoonheid van de tegenstellingen
Ik verander van koers en ga
Uit de donkere en angstaanjagende baan
De slechte voortekenen en het glas
Is al halfvol
En ik vlieg hoog naar de hyperspace
Planeten van ijzige zeeën
Zomers van witte zonnen
Ik heb Bowie zien zweven
En ik verander van koers en ga
Uit de donkere en angstaanjagende baan
De slechte voortekenen en het glas
Is al halfvol
En ik vlieg hoog naar de hyperspace
Planeten van ijzige zeeën
Zomers van witte zonnen
Ik heb Bowie zien zweven
Escrita por: Mikel Izal Luzuriaga