La Mala Educación
Ruego que disculpen mis modales si no me levanto
Ya me he cansado de tender las manos y que rompan mis brazos
Y si alguna vez os miento juro que lo haré contando toda mi verdad
Sonreiré lo justo para no pagar los platos rotos de toda la ciudad
Y ya te has cansado de ponerle buena cara al daño
De que te pidan a la vez bellas mentiras y que hablemos claro
Y que finjamos conocernos y querernos, siendo dos extraños
Hartos de flores, cines, velas, protocolos, mentirosos que ya se marcharon
Sangras, ríes, lloras
Tienes forma, masa, volumen y color
Tienes tus heridas y solamente tú conoces su sabor
Sangras, ríes, lloras
Tienes forma, masa, volumen y color
Y como salvavidas una sinceridad vestida de mala educación
Una vez fijadas las premisas de este nuevo estado
Correrá la voz para que todos sepan cuánto hemos cambiado
Y sin embargo en lo más hondo de su pecho se ha colado algo de luz
Le ha susurrado las palabras, las verdades que aparecen en su cruz
No curan tus golpes, no limpian tu barro
No miran tus ojos, no tocan tus manos
Sangras, ríes, lloras
Tienes forma, masa, volumen y color
Tienes tus heridas y solamente tú conoces su sabor
Sangras, ríes, lloras
Tienes forma, masa, volumen y color
Y como salvavidas una sinceridad vestida de mala educación
Sangro, río, lloro
Tengo forma, masa, volumen y color
Tengo mis heridas
Y solamente yo conozco su sabor
Y ya te has cansado de ponerle buena cara al daño
De Slechte Opvoeding
Ik vraag om vergeving voor mijn manieren als ik niet opsta
Ik ben moe van het uitsteken van mijn handen en dat ze mijn armen breken
En als ik je ooit lieg, zweer ik dat ik het doe met mijn hele waarheid
Ik zal net genoeg glimlachen om de gebroken scherven van de hele stad niet te betalen
En je bent al moe van het goede gezicht te tonen aan de pijn
Van dat ze je tegelijkertijd mooie leugens vragen en dat we duidelijk praten
En dat we doen alsof we elkaar kennen en van elkaar houden, terwijl we vreemden zijn
Verzadigd van bloemen, bioscopen, kaarsen, protocollen, leugenaars die al zijn vertrokken
Je bloedt, lacht, huilt
Je hebt vorm, massa, volume en kleur
Je hebt je wonden en alleen jij kent hun smaak
Je bloedt, lacht, huilt
Je hebt vorm, massa, volume en kleur
En als een reddingsboei een oprechtheid gekleed in slechte opvoeding
Eenmaal de premissen van deze nieuwe staat vastgesteld
Zal het nieuws zich verspreiden zodat iedereen weet hoeveel we zijn veranderd
En toch is er diep in zijn borst iets van licht binnengedrongen
Het heeft de woorden gefluisterd, de waarheden die op zijn kruis verschijnen
Je klappen genezen niet, ze maken je modder niet schoon
Ze kijken niet in je ogen, ze raken je handen niet aan
Je bloedt, lacht, huilt
Je hebt vorm, massa, volume en kleur
Je hebt je wonden en alleen jij kent hun smaak
Je bloedt, lacht, huilt
Je hebt vorm, massa, volume en kleur
En als een reddingsboei een oprechtheid gekleed in slechte opvoeding
Ik bloed, ik lach, ik huil
Ik heb vorm, massa, volume en kleur
Ik heb mijn wonden
En alleen ik ken hun smaak
En je bent al moe van het goede gezicht te tonen aan de pijn