La Piedra Invisible
La piedra invisible dentro de mis zapatos nuevos
Los dientes que torpes chocan en un primer beso
El roce en la lente de aquel diabólico dedo
Rompiendo la foto que saqué el amanecer perfecto
Guisantes en camas con diez mil colchones
Silencios incómodos en conversaciones
Con gente de paso
Mujeres al borde de no hacerme caso por muchas razones
El hombre que no para de hablar en la última fila
De la mala obra que al final te devuelve la vida
La sangre que brota de la paradójica herida
Que me hice encontrando en el pajar la aguja perdida
La cana en mi barba
El pelo en mi sopa
La nube que llueve en el cielo de mi boca
La pipa que amarga la grieta en el vaso
La gota de vino en tu vestido blanco
Formas de saber que tu ausencia duele todavía
Formas de volver a sentir de nuevas las despedidas
Formas de saber que ya no funcionan las mentiras
Formas de volver a sentir nuevas las despedidas
Los treinta minutos que perdí por no ver la salida
Que hicieron de un viaje tan feliz una pesadilla
Canciones que fueron una vez nuestras favoritas
Que nos despertaron hasta que las dimos por vencidas
La cana en mi barba
El pelo en mi sofá
La nube que llueve en el cielo de mi boca
La pipa que amarga la grieta en el vaso
La gota de vino en tu vestido blanco
Seguirán creciendo piedras
Afiladas cuchillas
Piedras
Y llenarán de ti mis zapatos
Pesadas, eternas, quietas
Pero más firmes serán los pasos que me alejen de tu guerra
Convirtiéndome en un loco que por pura inocencia
Ríe y sueña
Con despertar de una pieza
Intacto
Virgen de ausencias
Sobreviviendo a las bestias que poblaron nuestras ruinas
Y que cambiaron rutina por cólera
Olvido y traidora fiesta
Más seguirán creciendo piedras
Afiladas cuchillas
Piedras
Formas de saber que tu ausencia duele todavía
Formas de volver a sentir nuevas las despedidas
Formas de saber que ya no funcionan las mentiras
Formas de volver a sentir nuevas las despedidas
De Onzichtbare Steen
De onzichtbare steen in mijn nieuwe schoenen
De tanden die onhandig botsen bij een eerste kus
De aanraking op de lens van die duivelse vinger
Die de foto kapotmaakt die ik nam bij de perfecte zonsopgang
Erwten in bedden met tienduizend matrassen
Onhandige stiltes in gesprekken
Met voorbijgangers
Vrouwen die op het punt staan me om verschillende redenen niet te negeren
De man die maar blijft praten op de laatste rij
Over de slechte voorstelling die je uiteindelijk weer leven geeft
Het bloed dat stroomt uit de paradoxale wond
Die ik opliep toen ik de naald in de hooiberg vond
De grijze haren in mijn baard
Het haar in mijn soep
De wolk die regent in de lucht van mijn mond
De pijp die de scheur in het glas bitter maakt
De druppel wijn op je witte jurk
Manieren om te weten dat je afwezigheid nog steeds pijn doet
Manieren om opnieuw de afscheid te voelen als nieuw
Manieren om te weten dat de leugens niet meer werken
Manieren om opnieuw de afscheid te voelen als nieuw
De dertig minuten die ik verloor omdat ik de uitgang niet zag
Die van een zo gelukkige reis een nachtmerrie maakten
Liedjes die ooit onze favorieten waren
Die ons wakker maakten tot we ze opgaven
De grijze haren in mijn baard
Het haar op mijn bank
De wolk die regent in de lucht van mijn mond
De pijp die de scheur in het glas bitter maakt
De druppel wijn op je witte jurk
Er zullen stenen blijven groeien
Scherpe messen
Stenen
En ze zullen mijn schoenen vullen met jou
Zwaar, eeuwig, stil
Maar de stappen die me van jouw oorlog wegbrengen zullen steviger zijn
Me omvormend tot een gek die uit pure onschuld
Lacht en droomt
Van wakker worden in één stuk
Intact
Maagd van afwezigheden
Overlevend tussen de beesten die onze ruïnes bevolkten
En die routine verwisselden voor woede
Vergetelheid en verraderlijk feest
Maar er zullen stenen blijven groeien
Scherpe messen
Stenen
Manieren om te weten dat je afwezigheid nog steeds pijn doet
Manieren om opnieuw de afscheid te voelen als nieuw
Manieren om te weten dat de leugens niet meer werken
Manieren om opnieuw de afscheid te voelen als nieuw