Los Seres Que Me Llenan
Han llegado, ya están dentro los infinitos seres que me llenan
Siempre encuentran las fisuras para entrar
Directamente al hueso y robar
El secreto del centro de mi tierra
No hay manera de que dejen de gritar
¡Idiota! No valdrá la pena
¡Han vuelto a enredar los hilos ya!
No llega sangre a la cabeza
Tiran fuerte
No me dejan respirar
Mordiendo las uniones que
Sujetan la estructura de mis piezas
Se defienden, sé que no se rendirán
¡Idiota! No te saldrán las cuentas
Sigo pensando que será mejor adelantarme y atacar
O dejar que mueran solos
¿Cómo haré para no volverme loco?
Olvidaré lo que aprendí en aquella casa
Y de tanto contar conté con terminar las vidas que me quedan
Disparando, cada vez más lejos
Sigo pensando que será mejor adelantarme y atacar
O dejar que mueran solos
¿Cómo haré para no volverme loco?
Olvidaré lo que aprendí en aquella casa
De Wezens Die Mij Vullen
Ze zijn gekomen, ze zijn al binnen, de eindeloze wezens die mij vullen
Ze vinden altijd de kieren om binnen te dringen
Rechstreeks naar het bot en stelen
Het geheim van het centrum van mijn aarde
Er is geen manier dat ze stoppen met schreeuwen
Idioot! Het zal de moeite niet waard zijn
Ze hebben de draden alweer in de knoop gelegd!
Er komt geen bloed meer naar mijn hoofd
Ze trekken hard
Ze laten me niet ademhalen
Bijten in de verbindingen die
De structuur van mijn stukken vasthouden
Ze verdedigen zich, ik weet dat ze zich niet zullen overgeven
Idioot! Je komt er niet mee weg
Ik blijf denken dat het beter is om me voor te bereiden en aan te vallen
Of ze gewoon alleen te laten sterven
Hoe ga ik ervoor zorgen dat ik niet gek word?
Ik zal vergeten wat ik leerde in dat huis
En door zoveel te tellen, telde ik met het beëindigen van de levens die me nog resteren
Schietend, steeds verder weg
Ik blijf denken dat het beter is om me voor te bereiden en aan te vallen
Of ze gewoon alleen te laten sterven
Hoe ga ik ervoor zorgen dat ik niet gek word?
Ik zal vergeten wat ik leerde in dat huis