't Aristocraatje
Als zuig'ling in de wieg gevierd
Met kant en strikjes opgesierd
Is hij de trots van pa en maatje
't Aristocraatje
Men vliegt als hij slechts even zucht
Men haalt de dokter als ie kucht
En grootmama vindt hem 'n plaatje
't Aristocraatje
Dan komt de tijd voor 't instituut
Men zegt niet: 'school', dat is zo bruut
Ja, spreek maar Frans, heus, hij verstaat je
't Aristocraatje
De knecht noemt hem al 'jongeheer'
En in de keuken, keer op keer
Vat hij de dienstbooi bij d'r baadje
't Aristocraatje
't Gymnasium komt aan de beurt
Daar wordt reeds druk door hem gegeurd
Maakt al met 'meisjes' flink 'n praatje
't Aristocraatje
Hij denkt zich o, al reeds zo wijs
En geeft daarvan graag 'n bewijs
't Liefst door 'n Latijns citaatje
't Aristocraatje
Daarna verbeuzelt hij z'n tijd
Dan aan 'n universiteit
Speelt graag 'n slordig baccaraatje
't Aristocraatje
Hij is blase, hoewel nog jong
Speelt uit verveling dan 'ping-pong'
'n Onbeduidend personaadje
't Aristocraatje
De renbaan ook bezoekt hij trouw
En is Fortuna hem getrouw
Slaat hij daaruit 'n aardig slaatje
't Aristocraatje
Gaat wekenlang soms niet naar bed
En heeft een kleur als 'n skelet
Hij lacht als pa hem zegt: "Dat laat je!"
't Aristocraatje
En is ie dan gepromoveerd
Is meestal z'n fortuin verteerd
Maar och, hij weet nog wel 'n gaatje
't Aristocraatje
'n Schatrijk huw'lijk zal ie doen
En zo verguldt ie z'n blazoen
't Zij met 'n dikke of 'n graatje
't Aristocraatje
En heeft ie het zo ver gebracht
Dan volgt de eerste huw'lijksnacht
Maar ach, wat treurig kandidaatje
't Aristocraatje
Haar ijdelheid wordt zwaar gestraft
Daar ligt ie nu, d'r man... hij maft
En dan alreeds denkt ze: Ik haat je
Aristocraatje
En dan... dan volgt een droef bestaan
Waar bei 'n and're weg op gaan
Hij zoekt zich wel 'n 'kameraadje'
't Aristocraatje
En ook mevrouw zoekt zich vertier
Zoals men zegt met de koetsier
Zo wordt misschien nog eens papaatje
't Aristocraatje
'El aristócrata'
Cuando bebé en la cuna celebrado
Con encajes y lazos adornado
Es el orgullo de papá y mamita
El aristócrata
Todos vuelan si apenas suspira
Llaman al médico si tose, mira
Y la abuelita lo encuentra una monada
El aristócrata
Llega el momento de la escuela
No se dice 'escuela', eso es muy cruel
Sí, habla en francés, de verdad, te entiende
El aristócrata
El sirviente ya lo llama 'joven señor'
Y en la cocina, una y otra vez
Agarra el delantal de la criada
El aristócrata
Llega el turno del gimnasio
Ya se destaca mucho por él
Habla mucho con 'chicas'
El aristócrata
Se cree ya tan sabio
Y da pruebas de ello con gusto
Prefiere con una cita en latín
El aristócrata
Luego pierde el tiempo
En la universidad
Le gusta jugar al baccarat descuidado
El aristócrata
Está hastiado, aunque joven aún
Juega al ping-pong por aburrimiento
Un personaje insignificante
El aristócrata
También visita fielmente el hipódromo
Y Fortuna le es fiel
Saca provecho de ello
El aristócrata
A veces pasa semanas sin dormir
Y tiene un color como un esqueleto
Se ríe cuando papá le dice: '¡Déjalo!'
El aristócrata
Y cuando se gradúa
Por lo general, su fortuna se ha esfumado
Pero oh, aún sabe cómo arreglárselas
El aristócrata
Hará un matrimonio rico
Y así dorará su blason
Ya sea con una gorda o una flaca
El aristócrata
Y si ha llegado tan lejos
Llega la primera noche de bodas
Pero oh, qué triste candidato
El aristócrata
Su vanidad es duramente castigada
Ahí está él, su marido... roncando
Y ya piensa ella: 'Te odio'
Aristócrata
Y luego... luego sigue una vida triste
Donde ambos toman caminos diferentes
Él busca un 'compañero'
El aristócrata
Y ella también busca diversión
Como se dice, con el cochero
Quizás algún día sea papá
El aristócrata