Laat Ons Wonen In Die Wagen
Ik zie nog vaak de mensen staren
Als ze voorbij ons kampje gaan
Ja zo gaat dat nu al jaren
Dat ze even blijven staan.
Ik zou het liefste willen vragen
Wat er bij ons nog is te zien
Omdat wij wonen in een wagen
Of dat we anders zijn meschien.
Laat ons toch wonen in die wagen
Wij hebben niemand iets misdaan
Ik heb genoeg van al die vragen
Over het kamp en ons bestaan.
Ik laat de mensen nu maar praten
Al doet het mij nog zoveel pijn
Dat zoveel mensen ons nog haten
Omdat wij kampbewoners zijn.
Ze zien alleen de slechte kanten
Ook als we niets hebben misdaan
Toch staat er steeds in alle kranten
Dat wij de fout in zijn gegaan.
Wij zijn toch ook gewoon maar mensen
Met soms wat vreugde en verdriet
We hebben onze eigen wensen
Maar niemand die dat ziet.
Dejemos Vivir en Esa Caravana
A menudo veo a la gente mirar
Cuando pasan por nuestro campamento
Sí, así ha sido durante años
Que se detienen por un momento.
Me gustaría preguntarles
Qué es lo que aún ven en nosotros
Porque vivimos en una caravana
O si tal vez somos diferentes.
Dejenos vivir en esa caravana
No le hemos hecho daño a nadie
Estoy harto de todas esas preguntas
Sobre el campamento y nuestra existencia.
Ahora simplemente dejo que la gente hable
Aunque me duela tanto
Que tantas personas aún nos odien
Por ser habitantes de un campamento.
Solo ven los aspectos negativos
Incluso cuando no hemos hecho nada malo
Aún así, siempre dicen en todos los periódicos
Que hemos cometido un error.
Después de todo, también somos simplemente personas
Con alegrías y tristezas a veces
Tenemos nuestros propios deseos
Pero nadie los ve.