Noites Cariocas
Sei que ao meu coração só lhe resta escolher
Os caminhos que a dor sutilmente traçou
Para lhe aprisionar
Nem lhe cabe sonhar com o que definhou
Vou me repreender pra não mais me envolver
Nessas tramas de amor
Eu bem sei que nós dois somos bem desiguais
Para que martelar, insistir, reprisar
Tanto faz, tanto fez
Eu por mim desisti, me cansei de fugir
Eu por mim decretei que fali, e daí?
Eu jurei para mim não botar nunca mais
Minhas mãos pelos pés
Mas que tanta mentira eu ando pregando
Supondo talvez me enganar
Mas que tanta crueza
Se em mim a certeza é maior do que tudo o que há
Todas as vezes que eu sonho
É você que me rouba a justeza do sono
É você quem invade bem sonso e covarde
As noites que eu tento dormir meio em paz
Sei que mais cedo ou mais tarde
Vou ter que expulsar todo o mal
Que você me rogou
Custe o que me custar
Vou desanuviar toda a dor que você me causou
Eu vou me redimir e existir, mas sem ter que ouvir
As mentiras mais loucas
Que alguém já pregou nesse mundo pra mim
Sei que mais cedo ou mais tarde
Vai ter um covarde pedindo perdão
Mas sei também que o meu coração
Não vai querer se curvar só de humilhação
Carioca Nachten
Ik weet dat mijn hart alleen nog kan kiezen
De paden die de pijn subtiel heeft getekend
Om je te verstrikken
Je kunt niet eens dromen van wat verwelkt is
Ik ga mezelf berispen om me niet meer te laten meeslepen
In deze liefdesintriges
Ik weet heel goed dat wij tweeën heel ongelijk zijn
Waarom blijven hameren, volharden, herhalen
Het maakt niet uit, het is wat het is
Voor mij heb ik opgegeven, ik ben moe van het vluchten
Voor mij heb ik verklaard dat ik failliet ben, en dan?
Ik heb mezelf gezworen nooit meer
Mijn handen bij mijn voeten te leggen
Maar wat een leugens vertel ik toch
Misschien om mezelf te bedriegen
Maar wat een wreedheid
Als in mij de zekerheid groter is dan alles wat er is
Elke keer dat ik droom
Ben jij degene die mijn slaap ontnemt
Jij bent degene die zo vals en laf binnenvalt
De nachten dat ik probeer in vrede te slapen
Ik weet dat vroeg of laat
Ik al het kwaad moet verdrijven
Dat jij me hebt aangedaan
Wat het ook kost
Ik ga al de pijn die je me hebt bezorgd verlichten
Ik ga me verzoenen en bestaan, maar zonder te hoeven horen
De gekste leugens
Die iemand ooit in deze wereld tegen mij heeft verteld
Ik weet dat vroeg of laat
Er een lafaard zal zijn die om vergiffenis vraagt
Maar ik weet ook dat mijn hart
Niet zal willen buigen alleen uit vernedering
Escrita por: Hermínio Bello de Carvalho, Jacob do Bandolim