Verlaat me niet

Jacques Brel

Ne Me Quitte Pas

Ne me quitte pas
Il faut oublier
Tout peut s'oublier
Qui s'enfuit déjà
Oublier le temps
Des malentendus
Et le temps perdu
À savoir comment
Oublier ces heures
Qui tuaient parfois
À coups de pourquoi
Le coeur du bonheur
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

Moi, je t'offrirai
Des perles de pluie
Venues de pays
Où il ne pleut pas
Je creuserai la terre
Jusqu'après ma mort
Pour couvrir ton corps
D'or et de lumière
Je ferai un domaine
Où l'amour sera roi
Où l'amour sera loi
Où tu seras reine
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

Ne me quitte pas
Je t'inventerai
Des mots insensés
Que tu comprendras
Je te parlerai
De ces amants-là
Qui ont vu deux fois
Leurs cœurs s'embraser
Je te raconterai
L'histoire de ce roi
Mort de n'avoir pas
Pu te rencontrer
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

On a vu souvent
Rejaillir le feu
De l'ancien volcan
Qu'on croyait trop vieux
Il est, paraît-il
Des terres brûlées
Donnant plus de blé
Qu'un meilleur avril
Et quand vient le soir
Pour qu'un ciel flamboie
Le rouge et le noir
Ne s'épousent-ils pas?
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

Ne me quitte pas
Je ne vais plus pleurer
Je ne vais plus parler
Je me cacherai là
À te regarder
Danser et sourire
Et à t'écouter
Chanter et puis rire
Laisse-moi devenir
L'ombre de ton ombre
L'ombre de ta main
L'ombre de ton chien
Mais
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas

Verlaat me niet

Verlaat me niet
We moeten vergeten
Alles kan vergeten worden
Wat al weg is
Vergeten de tijd
Van misverstanden
En de verloren tijd
Om te weten hoe
Te vergeten die uren
Die soms doden
Met vragen van waarom
Het hart van geluk
Verlaat me niet
Verlaat me niet
Verlaat me niet
Verlaat me niet

Ik zal je bieden
Parels van regen
Van landen waar
Het niet regent
Ik zal de aarde graven
Tot na mijn dood
Om je lichaam te bedekken
Met goud en licht
Ik zal een rijk maken
Waar de liefde koning is
Waar de liefde wet is
Waar jij koningin bent
Verlaat me niet
Verlaat me niet
Verlaat me niet
Verlaat me niet

Verlaat me niet
Ik zal woorden verzinnen
Die geen zin hebben
Maar die je begrijpt
Ik zal je vertellen
Over die geliefden
Die twee keer hebben gezien
Hun harten vlammen
Ik zal je het verhaal vertellen
Van die koning
Die stierf omdat hij niet
Jou kon ontmoeten
Verlaat me niet
Verlaat me niet
Verlaat me niet
Verlaat me niet

We hebben vaak gezien
Het vuur weer opflakkeren
Van de oude vulkaan
Die we te oud dachten
Er zijn, zo zegt men
Verbrande landen
Die meer graan geven
Dan een betere april
En als de avond komt
Om een lucht te laten vlammen
Verenigen rood en zwart
Zich niet?
Verlaat me niet
Verlaat me niet
Verlaat me niet
Verlaat me niet

Verlaat me niet
Ik ga niet meer huilen
Ik ga niet meer praten
Ik zal me daar verstoppen
Om je te bekijken
Dansen en glimlachen
En je te horen
Zingen en dan lachen
Laat me de schaduw worden
Van jouw schaduw
De schaduw van jouw hand
De schaduw van jouw hond
Maar
Verlaat me niet
Verlaat me niet
Verlaat me niet
Verlaat me niet

Escrita por: Jacques Brel