De nuttelozen van de nacht (Les paumés du petit matin)
Ze ontwaken om een uur om vier
Ze ontbijten met een kleintje bier
Ze gaan uit omdat er thuis niets wacht
De nuttelozen van de nacht
Zij gedraagt zich arrogant omdat ze mooie borsten heeft
Hij is zeker en charmant omdat Papa hem centen geeft
Hun onmacht is hun hoogste macht
De nuttelozen van de nacht
Kom dans met mij
Vriendin, kom hier, vriendin, kom hier, kom Hier; nee, nee blijf!
Kom dans met mij, laat ons dansen lijf aan lijf
Ze braken zonder ziek te zijn
Ze braken zacht en zonder pijn
Ze nemen zich bedroefd de nacht
De nuttelozen van de nacht
Ze bespreken zonder end
De poezie die geen van hen kent
De romans die geen van hen schreef
De vrouw die bij geen van hen bleef
De grap waarom geen van hen om lacht
De nuttelozen van de nacht
Kom dans met mij
Vriendin, kom hier, vriendin, kom hier, kom hier; nee, nee blijf!
Kom dans met mij, laat ons dansen lijf aan lijf
In de liefde zijn ze zo berooid
't Was, 't was, ze was zo zacht
Ze was, ach, dat begrijp u nooit
De nuttelozen van de nacht
Ze nemen nog een laatste glas
Vertellen nog een laatste grap
En met een allerlaatste glas
De laatste dans
De laatste stap
Het laatste verdriet
De laatste klacht
De nuttelozen van de nacht
Kom, kom, kom huil met mij
Vriendin, kom hier, vriendin, kom hier, kom hier, nee blijf
Kom, kom huil met mij
Laat ons huilen lijf aan lijf
De nuttelozen van de nacht
Los inútiles de la noche (Los desamparados del amanecer)
Se despiertan a la una de la madrugada
Desayunan con una cerveza pequeña
Salen porque en casa no hay nada que los espere
Los inútiles de la noche
Ella se comporta arrogante por tener lindos pechos
Él es seguro y encantador porque Papá le da dinero
Su impotencia es su mayor poder
Los inútiles de la noche
Ven a bailar conmigo
Amiga, ven aquí, amiga, ven aquí, ven aquí; no, no te vayas
Ven a bailar conmigo, bailemos cuerpo a cuerpo
Ellos vomitan sin estar enfermos
Vomitan suavemente y sin dolor
Se toman la noche con tristeza
Los inútiles de la noche
Discuten sin parar
La poesía que ninguno conoce
Las novelas que ninguno escribió
La mujer que ninguno de ellos conservó
La broma por la que ninguno ríe
Los inútiles de la noche
Ven a bailar conmigo
Amiga, ven aquí, amiga, ven aquí, ven aquí; no, no te vayas
Ven a bailar conmigo, bailemos cuerpo a cuerpo
En el amor están tan desamparados
Ella era tan suave
Ella era, ella era, ella era tan suave
Los inútiles de la noche
Toman un último trago
Cuentan un último chiste
Y con un último trago
El último baile
El último paso
La última tristeza
La última queja
Los inútiles de la noche
Ven, ven, ven a llorar conmigo
Amiga, ven aquí, amiga, ven aquí, ven aquí, no te vayas
Ven, ven a llorar conmigo
Lloremos cuerpo a cuerpo
Los inútiles de la noche