395px

Het Zwakke Geslacht

Jaime Camil

El Sexo Débil

Quién les ha llamado el sexo débil
Cuando las mujeres tienen mil poderes
Son águilas, lunas, guerreras
Tirando barreras sin parar

Alguien dijo: La mujer es frágil
Quién inventaría tanta tontería
Son mágicas flores de acero
Que piensan primero en los demás

No tienen miedo a caer
Pues saben sacudirse el polvo sin perder la fe

Mujeres de fuego, corazones gigantes
Capaces de salir adelante
Aun contra el dolor
De dar la vida por amor
Mujeres, intensas como estrellas fugaces
Con sueños invencibles
Que brillan en cualquier lugar
Que nos enseñan a volar
Y vencen cada tempestad
Respiran luz y libertad
Construyen caminos

Tienen mis palabras de consuelo
Son nuestros pilares sosteniendo el cielo
Son madres, amigas, hermanas
Contagian sus ganas de luchar

Cuando quieren, logran lo imposible
Saben que sus almas son indestructibles
Nos ganan con una mirada
Y nada las puede derrotar

No tienen miedo a caer
Pues saben sacudirse el polvo sin perder la fe

Mujeres de fuego, corazones gigantes
Capaces de salir adelante
Aun contra el dolor
De dar la vida por amor
Mujeres, intensas como estrellas fugaces
Con sueños invencibles
Que brillan en cualquier lugar
Que nos enseñan a volar
Y vencen cada tempestad
Respiran luz y libertad
Construyen caminos

No tienen miedo a caer
Pues saben sacudirse el polvo sin perder la fe

Mujeres, intensas como estrellas fugaces
Con sueños invencibles
Que brillan en cualquier lugar
Que nos enseñan a volar
Y vencen cada tempestad
Respiran luz y libertad
Construyen caminos

Het Zwakke Geslacht

Wie heeft ze het zwakke geslacht genoemd
Als vrouwen duizend krachten hebben
Ze zijn arenden, manen, strijdsters
Die zonder ophouden barrières doorbreken

Iemand zei: De vrouw is kwetsbaar
Wie zou zo'n onzin verzinnen
Ze zijn magische bloemen van staal
Die eerst aan anderen denken

Ze zijn niet bang om te vallen
Want ze weten zich weer op te schudden zonder hun geloof te verliezen

Vrouwen van vuur, reusachtige harten
In staat om vooruit te komen
Zelfs tegen de pijn
Om het leven te geven voor liefde
Vrouwen, intens als vallende sterren
Met onoverwinnelijke dromen
Die overal stralen
Die ons leren vliegen
En elke storm overwinnen
Ademen licht en vrijheid
Bouwen wegen

Ze hebben mijn woorden van troost
Zijn onze pijlers die de hemel ondersteunen
Zijn moeders, vriendinnen, zussen
Besmetten ons met hun vechtlust

Wanneer ze willen, bereiken ze het onmogelijke
Ze weten dat hun zielen onvernietigbaar zijn
Ze winnen ons met een blik
En niets kan hen verslaan

Ze zijn niet bang om te vallen
Want ze weten zich weer op te schudden zonder hun geloof te verliezen

Vrouwen van vuur, reusachtige harten
In staat om vooruit te komen
Zelfs tegen de pijn
Om het leven te geven voor liefde
Vrouwen, intens als vallende sterren
Met onoverwinnelijke dromen
Die overal stralen
Die ons leren vliegen
En elke storm overwinnen
Ademen licht en vrijheid
Bouwen wegen

Ze zijn niet bang om te vallen
Want ze weten zich weer op te schudden zonder hun geloof te verliezen

Vrouwen, intens als vallende sterren
Met onoverwinnelijke dromen
Die overal stralen
Die ons leren vliegen
En elke storm overwinnen
Ademen licht en vrijheid
Bouwen wegen

Escrita por: Ettore Grenci / Monica Velez