Fanfare Van Honger En Dorst
We liepen in Gent rond, we waren met zessen
We kwamen van nergens, gingen nergens naartoe
Vanaf de terrassen, in de koffiehuizen
Bekeken we de mensen en hun drukke gedoe
We liepen met ons hoofd in de wolken
En werden dan wakker met honger en dorst
En iedereen riep 'kijk daar loopt de fanfare'
De fanfare van honger en dorst
We hadden geen geld om eten te kopen
Maar we wisten vor alles het beste adres
Mosselen bij Leentje en frieten bij Helga
En Annie bewaarde voor ons wel een fles
En iedere nacht, nog net voor het slapen
De laatste vijf frank in Eddies jukebox
"A hards rain's gonna fall", we zongen 't allemaal samen
Met de fanfare van honger en dorst
De fanfare van honger en dorst
En kwam er een vrouw die één van ons meenam
Dan namen we afscheid en zegden vaarwel
De fanfare trok verder met minder leden
De toon in mineur, we begrepen dat wel
Maar er was nooit een vrouw die mooier kon zingen
Dan onze fanfare van honger en dorst
En het duurde nooit lang of we waren weer samen
Met de fanfare van honger en dorst
De fanfare van honger en dorst
Wie van ons had ooit durven denken
Dat iedereen van ons voorgoed weg zou gaan
We hebben dan zelf de fanfare ontbonden
We hebben als iedereen de prijs zwaar betaald
De prijs voor de vrijheid in ruil voor wat centen
Een baan bij de bank, een auto, een kind
Maar ergens in de stad zingt een nieuwe fanfare
Een nieuwe fanfare van honger en dorst
Een nieuwe fanfare van honger en dorst
Fanfarria de Hambre y Sed
Caminábamos por Gante, éramos seis
Veníamos de la nada, no íbamos a ningún lado
Desde las terrazas, en las cafeterías
Observábamos a la gente y su ajetreo
Caminábamos con la cabeza en las nubes
Y luego despertábamos con hambre y sed
Y todos gritaban 'mira allí va la fanfarria'
La fanfarria de hambre y sed
No teníamos dinero para comprar comida
Pero sabíamos el mejor lugar para todo
Mejillones en Leentje y papas fritas en Helga
Y Annie siempre guardaba una botella para nosotros
Y cada noche, justo antes de dormir
Las últimas cinco monedas en la rockola de Eddie
'Va a caer una fuerte lluvia', todos cantábamos juntos
Con la fanfarria de hambre y sed
La fanfarria de hambre y sed
Y si una mujer se llevaba a uno de nosotros
Nos despedíamos y decíamos adiós
La fanfarria seguía con menos miembros
El tono más bajo, lo entendíamos
Pero nunca hubo una mujer que pudiera cantar más hermoso
Que nuestra fanfarria de hambre y sed
Y no pasaba mucho tiempo antes de que estuviéramos juntos de nuevo
Con la fanfarria de hambre y sed
La fanfarria de hambre y sed
¿Quién de nosotros hubiera imaginado alguna vez
Que todos nos iríamos para siempre?
Entonces disolvimos la fanfarria nosotros mismos
Pagamos un alto precio como todos
El precio por la libertad a cambio de unos centavos
Un trabajo en el banco, un auto, un hijo
Pero en algún lugar de la ciudad canta una nueva fanfarria
Una nueva fanfarria de hambre y sed
Una nueva fanfarria de hambre y sed