Fanfare Van Honger En Dorst
We liepen in Gent rond, we waren met zessen
We kwamen van nergens, gingen nergens naartoe
Vanaf de terrassen, in de koffiehuizen
Bekeken we de mensen en hun drukke gedoe
We liepen met ons hoofd in de wolken
En werden dan wakker met honger en dorst
En iedereen riep 'kijk daar loopt de fanfare'
De fanfare van honger en dorst
We hadden geen geld om eten te kopen
Maar we wisten vor alles het beste adres
Mosselen bij Leentje en frieten bij Helga
En Annie bewaarde voor ons wel een fles
En iedere nacht, nog net voor het slapen
De laatste vijf frank in Eddies jukebox
"A hards rain's gonna fall", we zongen 't allemaal samen
Met de fanfare van honger en dorst
De fanfare van honger en dorst
En kwam er een vrouw die één van ons meenam
Dan namen we afscheid en zegden vaarwel
De fanfare trok verder met minder leden
De toon in mineur, we begrepen dat wel
Maar er was nooit een vrouw die mooier kon zingen
Dan onze fanfare van honger en dorst
En het duurde nooit lang of we waren weer samen
Met de fanfare van honger en dorst
De fanfare van honger en dorst
Wie van ons had ooit durven denken
Dat iedereen van ons voorgoed weg zou gaan
We hebben dan zelf de fanfare ontbonden
We hebben als iedereen de prijs zwaar betaald
De prijs voor de vrijheid in ruil voor wat centen
Een baan bij de bank, een auto, een kind
Maar ergens in de stad zingt een nieuwe fanfare
Een nieuwe fanfare van honger en dorst
Een nieuwe fanfare van honger en dorst
Fanfare de Faim et de Soif
On se baladait à Gand, on était six
On venait de nulle part, on n'allait nulle part
Depuis les terrasses, dans les cafés
On observait les gens et leur agitation
On marchait la tête dans les nuages
Et on se réveillait avec la faim et la soif
Et tout le monde criait 'regardez, la fanfare arrive'
La fanfare de la faim et de la soif
On n'avait pas d'argent pour acheter à manger
Mais on connaissait le meilleur endroit
Des moules chez Leentje et des frites chez Helga
Et Annie nous gardait une bouteille
Et chaque nuit, juste avant de dormir
Les derniers cinq francs dans la jukebox d'Eddie
"A hards rain's gonna fall", on chantait tous ensemble
Avec la fanfare de la faim et de la soif
La fanfare de la faim et de la soif
Et quand une femme en emportait un d'entre nous
On se disait au revoir et on se séparait
La fanfare continuait avec moins de membres
La mélodie en mineur, on comprenait bien
Mais il n'y avait jamais de femme qui chantait mieux
Que notre fanfare de la faim et de la soif
Et ça ne durait jamais longtemps avant qu'on soit de nouveau ensemble
Avec la fanfare de la faim et de la soif
La fanfare de la faim et de la soif
Qui d'entre nous aurait osé penser
Que chacun d'entre nous partirait pour de bon
On a alors dissous la fanfare nous-mêmes
On a, comme tout le monde, payé le prix fort
Le prix de la liberté en échange de quelques sous
Un boulot à la banque, une voiture, un enfant
Mais quelque part en ville, une nouvelle fanfare chante
Une nouvelle fanfare de la faim et de la soif
Une nouvelle fanfare de la faim et de la soif