395px

Antes Nunca Más Pálido

Jan De Wilde

Vroeger Nooit Bleker

Ja, m'n lijf ligt daar stokdood,
de verslagenheid is groot,
m'n geest hangt besluiteloos te zweven,
toch kan hij alles horen, m'n ziel kan alles zien,
al kwam ik dan zo-even om het leven.
Mijn vriend de humorist
staat bij de open kist
en zegt: "Ik zag 'm vroeger nooit bleker,
ik heb 'm nochtans zo gewaarschuwd en hij heeft alweer
te lang in de maan gelegen, zeker ?"

Ik word wat afgeslankt
in de organenbank.
Kan ik me toch uiteindelijk nuttig maken ?
Helaas, mijn lever is verzopen, mijn nieren zijn versteend
en 't zien van m'n longen doet zelfs chirurgen braken.
Maar één dokter doet zijn plicht:
hij naait de boel weer dicht
en nu pas dringt de vraag tot m'n ziel door:
Hoe moet dat op de Laatste Dag met de opstanding van 't vlees,
zal Jezus nog wel wet wàt bij wie hoort ?

Tot mijn groot jolijt
word ik begeleid
door d'Aaigemse fanfare "Nieuw Leven",
dat is dus een première en dernière tegelijk
en 't kost m'n weduwe 'n vat of zeven.
Mijn vriend de gitarist
drinkt wat te rap trappist,
de humorist is alweer grappen aan 't vertellen
en ik ga maar eens kjken, richting noordzuidoostwest,
bel mij niet, ik zal jùllie bellen !

Antes Nunca Más Pálido

Sí, mi cuerpo yace allí inmóvil,
la desolación es grande,
mi mente está indecisa flotando,
aunque puede escucharlo todo, mi alma puede verlo todo,
incluso si acabo de morir hace un momento.
Mi amigo el humorista
está junto al ataúd abierto
y dice: 'Nunca lo vi tan pálido antes,
le advertí sin embargo y ha vuelto
a estar demasiado tiempo bajo la luna, ¿verdad?'

Soy despojado
en el banco de órganos.
¿Puedo ser útil al final?
Lamentablemente, mi hígado está ahogado, mis riñones están petrificados
y ver mis pulmones incluso hace que los cirujanos vomiten.
Pero un médico hace su deber:
cose todo de nuevo
y ahora la pregunta llega a mi alma:
¿Cómo será en el Último Día con la resurrección de la carne,
¿sabrá Jesús realmente quién es quién?

Para mi gran alegría
soy acompañado
por la banda de Aaigem 'Nieuw Leven',
es una primicia y una despedida al mismo tiempo
y le cuesta a mi viuda al menos siete barriles.
Mi amigo el guitarrista
toma trappist demasiado rápido,
el humorista está contando chistes de nuevo
y yo solo voy a mirar, hacia el norte, sur, este y oeste,
no me llamen, yo los llamaré a ustedes.'

Escrita por: