Eleonora
antonio was een hele stoere visser
hij voer over de middellandse zee
maar als hij dan weer thuis kwam smolt zijn hartje
en zong hij voor zijn meisje in het café
refrein;
kom zing en dans met mij, de liefde gaat nooit meer voorbij
oh eleonora
kom zing en ga met me mee de zon schijnt altijd voor ons twee
oh eleonora
en op `n dag ze gingen samen trouwen
het dorp dat vierde daar op `t plein
antonio keek zijn meisje in haar ogen en zong voor haar dit volgende
refrein
refrein;
kom zing en dans met mij, de liefde gaat nooit meer voorbij
oh eleonora
kom zing en ga met me mee de zon schijnt altijd voor ons twee
oh eleonora
hij ging toen weer varen, maar hij nam zijn meisje mee
en toen weer klonk over de zee
kom zing en dans met mij, de liefde gaat nooit meer voorbij
oh eleonora
kom zing en ga met me mee de zon schijnt altijd voor ons twee
oh eleonora
Eleonora
Antonio era un pescador muy valiente
navegaba por el mar Mediterráneo
pero al regresar a casa su corazón se derretía
y cantaba para su chica en el café
coro:
ven a cantar y bailar conmigo, el amor nunca se acaba
oh Eleonora
ven a cantar y ven conmigo, el sol siempre brilla para los dos
oh Eleonora
Y un día decidieron casarse juntos
el pueblo celebraba en la plaza
Antonio miró a su chica a los ojos y le cantó lo siguiente
coro
Él volvió a navegar, pero llevó consigo a su chica
y de nuevo se escuchaba sobre el mar
ven a cantar y bailar conmigo, el amor nunca se acaba
oh Eleonora
ven a cantar y ven conmigo, el sol siempre brilla para los dos
oh Eleonora