La Flaca
En la vida, conocí
Mujer igual a la flaca
Coral negro de la Habana
Tremendísima mulata
Cien libras de piel y hueso
Cuarenta kilos de salsa
Y, en la cara, dos soles
Que, sin palabras, hablan
Que, sin palabras, hablan
La flaca duerme de día
Dice que así el hambre engaña
Y cuando cae la noche
Baja a bailar a la tasca
Y bailar y bailar
Y tomar y tomar
Una cerveza tras otra
Pero ella nunca engorda
Pero ella nunca engorda
Por un beso de la flaca, daría lo que fuera
Por un beso de ella, aunque solo uno fuera
Por un beso de la flaca, daría lo que fuera
Por un beso de ella, aunque solo uno fuera
Aunque solo uno fuera
Mojé mis sábanas blancas
Como dice la canción
Recordando las caricias
Que me brindó el primer día
Y enloquezco de ganas
De dormir a su ladito
Porque, Dios, que esta flaca
A mí me tiene loquito, oh
A mí me tiene loquito
Por un beso de la flaca, yo daría lo que fuera
Por un beso de ella, aunque solo uno fuera
Por un beso de la flaca, yo daría lo que fuera
Por un beso de ella, aunque solo uno fuera
Aunque solo uno fuera
Aunque solo uno fuera
Aunque solo uno fuera
Aunque solo uno fuera
Aunque solo uno fuera
Aunque solo uno fuera
Aunque solo uno fuera
Aunque solo uno fuera
Aunque solo uno fuera
Aunque solo uno fuera
Aunque solo uno fuera
Aunque solo uno fuera
Aunque solo uno fuera
Aunque solo uno fuera
Aunque solo uno fuera
Aunque solo uno fuera
De Dunne
In het leven, ontmoette ik
Een vrouw zoals de dunne
Zwart koraal uit Havana
Helemaal een geweldige mulat
Honderd pond van huid en bot
Veertig kilo salsa
En, op haar gezicht, twee zonnen
Die, zonder woorden, spreken
Die, zonder woorden, spreken
De dunne slaapt overdag
Zegt dat ze zo de honger bedriegt
En als de nacht valt
Gaat ze dansen in de kroeg
En dansen en dansen
En drinken en drinken
Een biertje na het andere
Maar ze komt nooit aan
Maar ze komt nooit aan
Voor een kus van de dunne, zou ik alles geven
Voor een kus van haar, al was het maar één
Voor een kus van de dunne, zou ik alles geven
Voor een kus van haar, al was het maar één
Al was het maar één
Ik heb mijn witte lakens natgemaakt
Zoals het liedje zegt
Terugdenkend aan de strelingen
Die ze me op de eerste dag gaf
En ik word gek van verlangen
Om naast haar te slapen
Want, God, deze dunne
Maakt me helemaal gek, oh
Maakt me helemaal gek
Voor een kus van de dunne, zou ik alles geven
Voor een kus van haar, al was het maar één
Voor een kus van de dunne, zou ik alles geven
Voor een kus van haar, al was het maar één
Al was het maar één
Al was het maar één
Al was het maar één
Al was het maar één
Al was het maar één
Al was het maar één
Al was het maar één
Al was het maar één
Al was het maar één
Al was het maar één
Al was het maar één
Al was het maar één
Al was het maar één
Al was het maar één
Al was het maar één
Al was het maar één