CÓDIGO POSTAL
La noche con la tormenta
Se me hace que pasa lenta
Y no te dejo de pensar
Con cada gota a mí me caen
Los momentos de cuando nos teníamos
Y cuando nos despedíamos
Soltarnos nunca podíamos
Hasta volvernos a ver mi amor
Pero hay que aceptar
Que esa es la verdad
Dejarlo pasar
Intentar sanar
Aunque nos duela
Lo siento, nena
Nuestro amor que vuela
En el camino se quedó
Y yo que le pedí a las constelaciones
Que te enseñaran mis canciones
Que sé que por ti no las escucharías, mami
Que no quieres saber nada de mí
Que te fuiste a vivir a otro país
Me da gusto por ti
Mereces ser feliz
Mientras yo aquí bajo la tormenta
Con pensamientos que me atormentan
Quisiera estar bien abrazados
Bajo una cobija y empiernados
Pero no, pero no, aquí estoy
Sólo en mi habitación (uh-oh, oh, wow)
Y dime que haces tú por allá
Cambiaste hasta tu código postal
Cómo le haces para no llamar
Porque yo no me puedo aguantar
Un día más sin besarte
Un día más sin tocarte
Por dentro mi cuerpo arde
Dónde estás para ilusionarme
POSTCODE
De nacht met de storm
Lijkt wel of het langzaam gaat
En ik kan niet stoppen met denken aan jou
Met elke druppel die op me valt
De momenten van toen we elkaar hadden
En wanneer we afscheid namen
We konden elkaar nooit loslaten
Totdat we elkaar weer zagen, mijn liefde
Maar we moeten accepteren
Dat dit de waarheid is
Laat het voorbijgaan
Probeer te genezen
Ook al doet het pijn
Het spijt me, schat
Onze liefde die vliegt
Is onderweg achtergebleven
En ik vroeg de sterrenbeelden
Om mijn liedjes aan je te laten zien
Die ik weet dat je niet zou luisteren, schat
Omdat je niets van mij wilt weten
Omdat je naar een ander land bent verhuisd
Ik ben blij voor jou
Je verdient het om gelukkig te zijn
Terwijl ik hier ben onder de storm
Met gedachten die me kwellen
Ik zou willen dat we goed omarmd waren
Onder een dekentje en knus
Maar nee, maar nee, hier ben ik
Alleen in mijn kamer (uh-oh, oh, wow)
En vertel me wat je daar doet
Je hebt zelfs je postcode veranderd
Hoe doe je dat om niet te bellen
Want ik kan het niet meer uithouden
Nog een dag zonder je te kussen
Nog een dag zonder je aan te raken
Van binnen brandt mijn lichaam
Waar ben je om me te laten dromen