395px

Felicidad

Jasperina de Jong

Geluk

Hij brengt rozen voor me mee en amaryllis
Hij zingt liedjes als ik vind dat het te stil is
En hij zwijgt als ik denk: het is te druk
En ik weet, en ik voel: dit is geluk
Dit is geluk, dit is geluk, dit is geluk
Het vult mijn dagen, stuk voor stuk
Al zoveel jaar, maar

In alles wat ik doe en in alles wat ik zeg
Zit een kiem van zorgen
Hij gaat weg, vandaag of morgen
Wie weet morgen, overmorgen gaat hij weg

Waarom moet er in 't paradijs een slang zijn
Ik zou beter moeten weten en niet bang zijn
Met die angst maak ik alles nog eens stuk
Maar ik schrik als ik denk: dit is geluk
Dit is geluk, dit is geluk
In elke appel die ik pluk proef ik gevaar, raar

In alles wat ik doe en in alles wat ik zeg
Zit een kiem van zorgen
Hij gaat weg, vandaag of morgen
Wie weet morgen, overmorgen gaat hij weg

Nee hij gaat niet; ja, hij gaat
Nee, hij gaat niet; ja, hij gaat
En zo gaat dat, en zo gaat dat nou al eeuwen
En eigenlijk zou ik van alle daken moeten schreeuwen:
"Dit is geluk, dit is geluk, dit is geluk
Wij zijn gelukkig met elkaar" en dat is waar, maar

In alles wat ik doe en in alles wat ik zeg
Zit een kiem van zorgen
Zit een domme dwaze angst verborgen
Wie weet morgen, overmorgen
Gaat hij weg

Felicidad

Él me trae rosas y amarilis
Canta canciones cuando siento que está demasiado silencioso
Y calla cuando pienso que está demasiado ruidoso
Y sé, y siento: esto es felicidad
Esto es felicidad, esto es felicidad, esto es felicidad
Llena mis días, uno por uno
Por tantos años, pero

En todo lo que hago y en todo lo que digo
Hay una semilla de preocupación
Se va, hoy o mañana
Quién sabe mañana, pasado mañana se va

¿Por qué en el paraíso tiene que haber una serpiente?
Debería saber mejor y no tener miedo
Con ese miedo, arruino todo de nuevo
Pero me asusto cuando pienso: esto es felicidad
Esto es felicidad, esto es felicidad
En cada manzana que recojo, siento peligro, extraño

En todo lo que hago y en todo lo que digo
Hay una semilla de preocupación
Se va, hoy o mañana
Quién sabe mañana, pasado mañana se va

No se va; sí, se va
No, no se va; sí, se va
Y así es, y así ha sido durante siglos
Y en realidad debería gritar desde los techos:
'Esto es felicidad, esto es felicidad, esto es felicidad
Somos felices juntos' y eso es verdad, pero

En todo lo que hago y en todo lo que digo
Hay una semilla de preocupación
Hay un miedo tonto y absurdo escondido
Quién sabe mañana, pasado mañana
Se va

Escrita por: