Otra Vez
Saltó todo por los aires
Como cuando no es de nadie
Qué rápido se olvidó
El ojalá y nunca me falle
Solo dos cosa' le pido
Antes de que todo estalle
Una que no me lo diga
Y que si puede, se lo guarde
Y se escapa entre mentiras
Lo bonito que nos damos
Para darnos nada más que malos ratos
Y sentados en la mesa, como tantos años
Nos servimos otra copa de fracasos
Otra vez, otra conversación incómoda que no vale de nada
Otra vez, que la razón salta por la ventana
Los dos faltando a la palabra
Y otra vez, que no vale nada
Otra vez, otra conversación incómoda que no vale de nada
Otra vez, que la razón salta por la ventana
Los dos faltando a la palabra
Y otra vez, que no vale nada
No es tan largo este renglón
Para escribir to lo que tengo adentro
Necesito subir y bajar y que se lleve todo esto
Y entre tanta tontería nos decimos tanto
Que ya no tiene ni sentí'o ni el cómo ni el cuándo
Yo esquivando tus palabras, que son balas
Sueño que te canto y solo hay llamas
Son tantas las veces que me lo negabas
Como si nada
Yo tampoco sé cómo se llama
Pero no me miras como me mirabas
No tiene sentí'o na' de lo que hablas
Otra vez, otra conversación incómoda que no vale de nada
Otra vez, que la razón salta por la ventana
Los dos faltando a la palabra
Y otra vez, que no vale nada
Otra vez, otra conversación incómoda que no vale de nada
Otra vez, que la razón salta por la ventana
Los dos faltando a la palabra
Y otra vez, que no vale nada
Y otra vez, otra conversación incómoda que no vale de nada
Otra vez, que la razón por la ventana salta y no vale de nada
Otra vez, otra vez, y otra vez, otra conversación incómoda que no vale de nada
Otra vez, que la razón por la ventana salta y no vale de nada
Otra vez, que no vale nada
Weer
Alles sprong de lucht in
Zoals wanneer het van niemand is
Hoe snel werd het vergeten
De hoop dat het me nooit in de steek laat
Slechts twee dingen vraag ik
Voordat alles ontploft
Eén dat je het me niet vertelt
En dat je, als het kan, het voor jezelf houdt
En het ontsnapt tussen leugens
Het mooie dat we elkaar geven
Om ons niets meer dan slechte momenten te geven
En zittend aan de tafel, zoals zoveel jaren
Schenken we ons weer een glas van mislukkingen
Weer, weer een ongemakkelijke conversatie die nergens voor dient
Weer, dat de rede door het raam springt
We beiden ons woord breken
En weer, dat het niets waard is
Weer, weer een ongemakkelijke conversatie die nergens voor dient
Weer, dat de rede door het raam springt
We beiden ons woord breken
En weer, dat het niets waard is
Deze regel is niet zo lang
Om alles te schrijven wat ik van binnen heb
Ik moet omhoog en omlaag en dat dit alles meeneemt
En tussen al die onzin zeggen we zoveel
Dat het geen gevoel meer heeft, noch het hoe, noch het wanneer
Ik ontwijk je woorden, die zijn als kogels
Droom dat ik je zing en er zijn alleen vlammen
Het zijn zoveel keren dat je het me ontkende
Alsof het niets was
Ik weet ook niet hoe het heet
Maar je kijkt me niet meer aan zoals je deed
Het heeft geen gevoel meer, niets van wat je zegt
Weer, weer een ongemakkelijke conversatie die nergens voor dient
Weer, dat de rede door het raam springt
We beiden ons woord breken
En weer, dat het niets waard is
Weer, weer een ongemakkelijke conversatie die nergens voor dient
Weer, dat de rede door het raam springt
We beiden ons woord breken
En weer, dat het niets waard is
En weer, weer een ongemakkelijke conversatie die nergens voor dient
Weer, dat de rede door het raam springt en niets waard is
Weer, weer, en weer, weer een ongemakkelijke conversatie die nergens voor dient
Weer, dat de rede door het raam springt en niets waard is
Weer, dat het niets waard is