Recuerdos de Ipacarai
Una noche tibia nos conocimos
junto al lago azul de Ipacaraí.
Tú cantabas triste por el camino
viejas melodías en guaraní.
Y con el embrujo de tus canciones
iba renaciendo tu amor en mí.
Y en la noche hermosa de plenilunio
de tu blanca mano sentí el calor.
y con tus ojazos me dio el amor.
Dónde estás ahora cuñataí
que tu suave canto no llega a mí.
Dónde estás ahora, mi ser te añora con frenesí.
Todo te recuerda mi dulce amor junto al lago azul de Ipacaraí.
todo te recuerda, mi voz te llama cuñataí.
Y en la noche hermosa de plenilunio
de tu blanca mano sentí el calor.
y con tus ojazos me dio el amor.
Dónde estás ahora cuñataí
que tu suave canto no llega a mí.
Dónde estás ahora, mi ser te añora con frenesí.
Todo te recuerda mi dulce amor junto al lago azul de Ipacaraí.
todo te recuerda, mi voz te llama cuñataí.
Herinneringen aan Ipacarai
Een warme nacht ontmoetten we elkaar
naast het blauwe meer van Ipacaraí.
Jij zong treurig langs de weg
oude melodieën in het Guaraní.
En met de betovering van jouw liedjes
herleefde jouw liefde in mij.
En in de prachtige nacht van volle maan
voelde ik de warmte van jouw witte hand.
en met jouw grote ogen gaf je me de liefde.
Waar ben je nu, cuñataí
dat jouw zachte zang niet bij me komt?
Waar ben je nu, mijn wezen verlangt naar je met razernij.
Alles herinnert me aan mijn zoete liefde naast het blauwe meer van Ipacaraí.
alles herinnert me, mijn stem roept je cuñataí.
En in de prachtige nacht van volle maan
voelde ik de warmte van jouw witte hand.
en met jouw grote ogen gaf je me de liefde.
Waar ben je nu, cuñataí
dat jouw zachte zang niet bij me komt?
Waar ben je nu, mijn wezen verlangt naar je met razernij.
Alles herinnert me aan mijn zoete liefde naast het blauwe meer van Ipacaraí.
alles herinnert me, mijn stem roept je cuñataí.
Escrita por: Luis Demetrio / Zulema DeMirkin