Sentimientos Compartidos
Dicen que entre nosotros hay algo
Que no se explica ni se entiende
Que si hablamos con los ojos cerrados
Y en esos silencios callados nos amamos
Dicen que si te rozo el brazo
Y si te miro de frente, que eso ya basta con tenerte
¿Quién lo dice?
Aquellos los que inventan historias para poder poseerte
Los que de ellos crean las mentiras y las camuflan
Con sus sonrisas educadas y con miradas de dudas
Mismos sentimientos, pero
Distintos los que nos miran desde afuera
Con sus novelas baratas, qué ratas
Nosotros en pura vida sincera
Sin engaños ni libretos
Solo con nuestros pasos y de la mano
Mientras ellos juegan a la comedia
Nosotros vivimos lo humano
Dicen que nos escondemos
Que lo nuestro no es amor sino un juego de deslices
Pero no saben que eres mi calma en la tormenta
Mi refugio sin rejas, sin tiempo ni matices
Hablan como si supieran cómo late este pecho
Y nos juzgan sin sentido, sin razones, sin derecho
Y mientras tanto vos sabés que te quiero sin despecho
A vos y a mí nos separan las dudas del barrio entero
Pero nos une la certeza de un "te entiendo" sincero
Mismos sentimientos, pero
Distintos los que nos miran desde afuera
Con sus novelas baratas, qué ratas
Nosotros en pura vida sincera
Sin engaños ni libretos
Solo con nuestros pasos y de la mano
Mientras ellos juegan a la comedia
Nosotros vivimos lo humano
Así que esconde el dedo
Porque lo nuestro no es un secreto
Es simplemente lo amado
Que digan lo que quieran los de radio-patio
Nadie les va a explicar que el amor
Ni se entiende ni se espera
Así seguimos, vos con tu risa sincera
Y yo con mi paciencia en espera
Escribiendo canciones que el vecindario no narra
Mismos sentimientos compartidos
De esos que no te enseñan
Eso es de calle, de portales, de lo que el mundo calla
De nosotros dos en amor, sin comedia ni novela
Gedeelde Gevoelens
Ze zeggen dat er tussen ons iets is
Dat niet te verklaren of te begrijpen is
Dat als we met gesloten ogen praten
En in die stille momenten houden we van elkaar
Ze zeggen dat als ik je arm aanraak
En als ik je recht aankijk, dat dat al genoeg is om je te hebben
Wie zegt dat?
Diegenen die verhalen verzinnen om je te kunnen bezitten
Die de leugens creëren en verbergen
Met hun beleefde glimlachen en twijfelende blikken
Gelijke gevoelens, maar
Anderen die ons van buitenaf bekijken
Met hun goedkope romans, wat een ratten
Wij leven in pure oprechte levens
Zonder bedrog of scripts
Alleen met onze stappen en hand in hand
Terwijl zij een komedie spelen
Leven wij het menselijke
Ze zeggen dat we ons verstoppen
Dat wat wij hebben geen liefde is, maar een spel van glijbewegingen
Maar ze weten niet dat jij mijn rust in de storm bent
Mijn toevlucht zonder hekken, zonder tijd of nuances
Ze praten alsof ze weten hoe dit hart klopt
En oordelen ons zonder reden, zonder logica, zonder recht
En ondertussen weet jij dat ik van je hou zonder wrok
Jij en ik worden gescheiden door de twijfels van de hele buurt
Maar we worden verenigd door de zekerheid van een oprecht "ik begrijp je"
Gelijke gevoelens, maar
Anderen die ons van buitenaf bekijken
Met hun goedkope romans, wat een ratten
Wij leven in pure oprechte levens
Zonder bedrog of scripts
Alleen met onze stappen en hand in hand
Terwijl zij een komedie spelen
Leven wij het menselijke
Dus verstop je vinger
Want wat wij hebben is geen geheim
Het is gewoon wat geliefd is
Laat ze zeggen wat ze willen, de radio-buurt
Niemand zal hen uitleggen dat liefde
Niet te begrijpen of te verwachten is
Zo gaan we verder, jij met je oprechte lach
En ik met mijn geduld in afwachting
Liedjes schrijvend die de buurt niet vertelt
Gelijke gedeelde gevoelens
Van die dingen die je niet leert
Dat is van de straat, van de portalen, van wat de wereld zwijgt
Van ons twee in liefde, zonder komedie of roman
Escrita por: Javier López Olmos