Ti Tian (Rice Fields)
Wen shan ah deng ni xie wan ci
Wo dou chu xia zhang zhuan ji luo mei guan xi man man lai
Zhe shou ge wo zi ji lai shuo dao zhong xue shi qi
Jia xiang de yi pian pian ti tian shi wo kan guo zhui mei de lü di
Yu shi ye ying ci rang wo de le zui jia she ying
Mo ming qi miao zai hua mian zhong de wo bu hui xie ci dou xiang ge shi ren
Zhuo zhe gong che shang xue de wo kan zhe chuang wai de niu ken cao
Shi yi zhong shuo bu chu de zi you zi zai
*hoi ya e ya na lu wan
Na e na ya hei wo~ wo qing ai de niu er ah
Hoi ya e ya na lu wan
Na e na ya hei wo~ pao dao na er qu la *
Mian dian pang de xiao shui gou liu zhe wo men zhang da de meng
Rao guo tian zhen tao zhi shou ge qi
Ren men de han shui jia za zhe man zu yu huan xi
Shi wo xian zai zui she bu de de hua mian ye shi wo ling yi xiang can zhan zuo pin
Kao zhe hui yi hua cheng you hua na dao jiang zhuang you ge sha yong
Gu li ni duo qu hui yi shi ba
Heng wo zhen de xiang si diao huan hui zi ran zen me ti tian bu jian
Duo le ji jia fan dian ju zai li mian kan xi yang pian
Ji zhi shui niu yu bian cheng hua gua zai qiang bi shang
Xiang zheng ren men zheng zheng ri shang
Yi dui you ke ou er xiang kan kan chuang wai de guan guang jing dian
Dan zhi kan dao bi ni zhu de zai gao yi cheng de fan dian
Repeat **
Ying di zhi yi zong he li yong li yong dui hai shi bu dui
Zi si de ren lei lang bu lang bei po huai zi ran de sheng tai
Hui bu hui hen lei ni shuo wei le yi shu
Yao kan xia yi ke shu zhe yang dui hai shi bu dui
Ni shuo wei le zhuang shi qing wen gan wo sha shi
Shi bu shi zhi neng yong xiang ji ji lü zi ran
Na xiang pian gei xia yi dai gei xia yi dai hui wei
Ke lian ke bei shen lin lü di dou yi cheng ji lü pian
Wen bu dao lü yi ang ran zhi xiang shou dao niao yan zhang qi
Wo bu nen jiao yu ni men wo bu shi ni men lao shi
Wo bu shi xiao zhang ye bu nen gei ni men yi ba zhang.. zhang ...
Chang... chang... chang... pian da lun
Ni men bin bu xiang ting wo zhi dao dan wo mei ban fa
Wo jiu shi yao xie ni men ke nen yong yuan bu nen ti hui
Xian wei jing di xia de wo men hui gen xian shi gen zi si
Zhe zong yi shu zhen de hen nan ling wu
Ti Tian (Rijstvelden)
Wen shan ah, kijk naar de woorden die je schrijft
Ik gooi alles uit, schrijf alles op, wat maakt het uit, dat komt wel goed
Dit liedje, dat vertel ik je pas op de middelbare school
Het landschap van mijn thuis, die rijstvelden, die heb ik achtergelaten
Als de maan opkomt, laat dat mijn plezier het beste benadrukken
Een mysterieuze schaduw die op de achterkant van mijn blad verschijnt, ik schrijf niets wat ik niet wil
Met mijn rugzak op, ga ik naar school, zie ik buiten jou, gras dat groeit
Is een soort vrijheid die niet kan worden onderdrukt
*Hoi ya e ya, het pad loopt verder
Daar, daar is het, ja, mijn geliefde
Hoi ya e ya, het pad loopt verder
Daar, daar is het, ja, laten we het daar naartoe gaan*
De kleine beekjes naast ons, opgroeiend met onze dromen
Die de blauwe lucht omarmen met hun lied
De tranen van mensen zijn immers gevuld met vreugde en blijdschap
En dat is nu mijn grootste geheim, de dingen die ik wil zeggen, zijn ook mijn andere creatieve werken
Vertrouw op herinneringen, die veranderen in kleuren, die met het verleden verbonden zijn
Blijf gaan, dat herinneringen je ophalen
Heng, ik wil echt niet des te meer dat het natuurlijk gewoon verdwijnt
Wat betreft de zakenlui, kijk, het was hier vol met de zon
Hoe kun je als je niets kunt, het klokkenhuis veranderen in een schilderij op de muur
Dat symboliseert hoe mensen dagelijks verder leven
En kijkend naar de buitenwereld, beklijft het uitzicht daar
Alleen maar kijkend naar waar jij het tegengebracht hebt op de afstand van het restaurant
Herhaal **
Overal is er een toon, geef de kracht, gebruik het goed of niet
Zelfzuchtige mensen, de hongerige wolven, vallen het ecosysteem aan
Weet je, ben je niet moe, heb je alles gedaan voor de kunst
Kijk naar het volgende hoofdstuk, zo goed of niet
Jij zei dat je voor de decoratie wilt gaan, en ik vraag me af wat dat moet zijn
Waarom kunnen we alleen maar dat wat zo bekend is als natuurlijk gebruiken
Dat idee wordt doorgegeven van generatie op generatie, zeker?
Het is zo jammer dat de diepe groene die de grote rijstvelden zijn, ook zo vertrouwd is geworden
Ik kan de blauwe lucht betreuren, al is het zo dat ik de vogels niet meer hoor
Ik kan je niet onderwijzen; ik ben niet jullie leraar
Ik ben geen grootvader, en kan jullie dat niet geven... geven... ...
Hoog... hoog... hoog... we hebben het cirkelvormige leven
Jullie willen niet luisteren, ik weet dat, maar ik kan niet helpen
Ik wil gewoon dat jullie dat nooit vergeten
Voordat je het weet zijn we met de realiteit verbonden, zijn zelfzucht en dood verbonden
Deze kunstvorm is echt moeilijk te begrijpen.