I Saw A Hippy Girl On 8th Avenue
I saw a hippy girl on 8th avenue
She barely looked at me for a second or two
And I suddenly realized I no longer looked much like a hippy
mmmmm
She had a long thin dress and rainbow clothes
Not long ago I wore one of those
But now-a-days I guess I don't very much like anything
mmmmm
I had a great pair of bellbottoms, I had two
My friend borrowed one and the other I outgrew
And now to the eye I'm turning into another non-descript guy
But I still travel light and my hair is still long
I still hate deoderant and I still sing songs
But over the years I've noticed I'm not dressing as colourfully and psychedelic as I used to
'Cause I wore my tye-dyes until they rotted to shreds
And I can no longer follow The Greatful Dead
And it's gotten to the point where I don't even identify with most Phish fans anymore
And someday soon I know I'll cut my hair
And a week after that I know I won't even care
It's how it all comes to all along
Everything that you feel will one day feel wrong
I was talking to my friend Eric
Just to see what he thunk
And he said "Jeff, it's weird
But I no longer look like a punk"
I guess we don't need our clothes for an identity crutch
And we looked at each other and we didn't look like much
And we looked out at the world like a movie theatre
At all the hippies and the punks and the skinheads and the skaters
And someday or other maybe sooner or later they'll come to the realization
That what's important is whether you can carry on a human conversation
It's not what you wear on the outside
It's how you think and feel on the inside.
Ik Zag Een Hippy Meisje Op 8ste Laan
Ik zag een hippy meisje op de 8ste laan
Ze keek maar een seconde of twee naar me
En ik realiseerde me ineens dat ik niet meer echt op een hippy leek
mmmmm
Ze had een lange dunne jurk en regenboogkleding
Niet zo lang geleden droeg ik ook zoiets
Maar tegenwoordig vind ik niet veel meer leuk
mmmmm
Ik had een geweldige paar wijde pijpen, ik had er twee
Mijn vriend leende er één en de andere was te klein geworden
En nu lijk ik in de ogen van anderen op een andere onopvallende gast
Maar ik reis nog steeds licht en mijn haar is nog steeds lang
Ik haat nog steeds deodorant en ik zing nog steeds liedjes
Maar door de jaren heen heb ik gemerkt dat ik niet meer zo kleurrijk en psychedelisch kleed als vroeger
Want ik droeg mijn tie-dye tot ze uit elkaar vielen
En ik kan de Grateful Dead niet meer volgen
En het is zo ver gekomen dat ik me niet eens meer identificeer met de meeste Phish-fans
En op een dag weet ik dat ik mijn haar zal laten knippen
En een week daarna weet ik dat het me niet eens meer zal interesseren
Het is hoe het allemaal samenkomt
Alles wat je voelt zal op een dag verkeerd aanvoelen
Ik was aan het praten met mijn vriend Eric
Gewoon om te zien wat hij dacht
En hij zei: "Jeff, het is vreemd
Maar ik lijk niet meer op een punk"
Ik denk dat we onze kleren niet nodig hebben als een identiteitskruk
En we keken naar elkaar en we leken niet veel
En we keken naar de wereld als in een bioscoop
Naar al die hippies en de punks en de skinheads en de skaters
En op een dag, misschien eerder dan later, zullen ze tot de realisatie komen
Dat het belangrijkste is of je een menselijke conversatie kunt voeren
Het gaat niet om wat je aan de buitenkant draagt
Het gaat erom hoe je van binnen denkt en voelt.
Escrita por: Jeffrey Lewis