395px

¿De qué vive el hombre entonces?

Jenny Arean

Waar leeft de mens dan van

Gij, prekers van fatsoen, die zo goed weten
Hoe kom ik netjes om de misdaad heen
Geef ons om te beginnen wat te vreten
Praten kan later, want dit is punt een
Gij, die uw eigen pens en ons fatsoen bemint
Als je 't maar weet, voor eens en andermaal
Hoe je 't ook draait meneer, en wat je ook verzint
Eerst komt het vreten, dan komt de moraal
Het moet voor de kleine man eerst kunnen lijen
Om ook zijn partje van de koek te snijen

refr.:
Waar leeft de mens dan van
Doordat hij zedig
De mens bespringt, en martelt, uitzuigt
Daar vreet hij van
Slechts daarvan leeft de mens, dat hij volledig
Zijn eigen mens zijn zo vergeten kan
Dus heren, geen illusies, 't is een feit
De mens leeft louter van misdadigheid

Gij wijst, wanneer een vrouw zich mag vergeten
De rok omhoog, de ogen dicht, alleen
Geef ons om te beginnen wat te vreten
Praten kan later, want dit is punt een
Gij, die uw lust urgenter dan mijn kuisheid vindt
Wilt gij dit goed onthouden, ik herhaal
Hoe je 't ook draait meneer, en wat je ook verzint
Eerst komt het vreten, dan komt de moraal
Laat ook Jan Boezeroen er eens in slagen
Om ook zijn partje van de koek te knagen

refr.

¿De qué vive el hombre entonces?

Ustedes, predicadores de la decencia, que saben tan bien
Cómo evitar elegantemente el crimen
Denos algo para comer al principio
Hablemos después, porque este es el punto uno
Usted, que ama su propio vientre y nuestra decencia
Si lo sabes, una y otra vez
No importa cómo lo mires, señor, y lo que inventes
Primero viene la comida, luego viene la moral
El hombre común debe poder sufrir primero
Para también obtener su parte del pastel

ref.:
¿De qué vive el hombre entonces?
Porque él castiga
Al hombre, lo ataca, lo exprime
De eso se alimenta
Solo de eso vive el hombre, que puede olvidar por completo
Su propia humanidad
Así que caballeros, sin ilusiones, es un hecho
El hombre vive únicamente de la criminalidad

Usted señala, cuando una mujer puede olvidarse
Levanta la falda, cierra los ojos, sola
Denos algo para comer al principio
Hablemos después, porque este es el punto uno
Usted, que considera su deseo más urgente que mi castidad
Quiero que recuerde esto, repito
No importa cómo lo mires, señor, y lo que inventes
Primero viene la comida, luego viene la moral
Dejen que incluso Juan Nadie tenga éxito
Para también obtener su parte del pastel

ref.

Escrita por: Bertolt Brecht / Kurt Weill