Leftover (휴지통)
사무치게 그리운 목소리
samuchige geuriun moksori
조각난 그리움의 기억이
jogangnan geuriumui gieogi
쌓인 쓸쓸함의 모서리
ssain sseulsseulhamui moseori
끝에 그곳에 아직도 숨 쉬고 있구나
kkeute geugose ajikdo sum swigo itguna
넌 어디쯤을 걷고 있을까?
neon eodijjeumeul geotgo isseulkka?
(넌 내게 보이지 않는데)
(neon naege boiji anneunde)
구름 뒤에 있을까?
gureum dwie isseulkka?
하지만 난, 난
hajiman nan, nan
난 모퉁이에 덩그러니 남은 휴지통 하나
nan motung-ie deonggeureoni nameun hyujitong hana
네가 버린 상처와 안은 채 살아
nega beorin sangcheowa aneun chae sara
버리고 또 비워도 나는 가득 차서
beorigo tto biwodo naneun gadeuk chaseo
먼 훗날에 말하고 싶었어
meon hunnare malhago sipeosseo
네가 버리고 간 쓰레기는 사랑이 되었다고
nega beorigo gan sseuregineun sarang-i doe-eotdago
상처가 마음 위에 자라서
sangcheoga ma-eum wie jaraseo
낙엽이 되어 떨어지듯이
nagyeobi doe-eo tteoreojideusi
지나온 날에 그리운 마음 끝에
jinaon nare geuriun ma-eum kkeute
바스락거리게 추억이 밟힌다
baseurakgeorige chueogi bap-pinda
넌 어디쯤을 걷고 있을까?
neon eodijjeumeul geotgo isseulkka?
(넌 내게 보이지 않는데)
(neon naege boiji anneunde)
구름 뒤에 있을까?
gureum dwie isseulkka?
하지만 난, 난
hajiman nan, nan
난 모퉁이에 덩그러니 남은 휴지통 하나
nan motung-ie deonggeureoni nameun hyujitong hana
네가 버린 상처와 안은 채 살아
nega beorin sangcheowa aneun chae sara
버리고 또 비워도 나는 가득 차서
beorigo tto biwodo naneun gadeuk chaseo
먼 훗날에 말하고 싶었어
meon hunnare malhago sipeosseo
네가 버리고 간 네 모든 것들이
nega beorigo gan ne modeun geotdeuri
너의 상처 모두 나에게 버렸으니 괜찮아
neoui sangcheo modu na-ege beoryeosseuni gwaenchana
너는 어디서라도 행복하길 바라
neoneun eodiseorado haengbokagil bara
지독한 감기처럼 아픔이 또다시
jidokan gamgicheoreom apeumi ttodasi
쌓인다면 날 생각해 줄래
ssaindamyeon nal saenggakae jullae
어떤 내일에도 기다리는 내가 있다고
eotteon naeiredo gidarineun naega itdago
Overgebleven (Vuilnisbak)
Die stem die ik zo mis
De gebroken herinneringen aan verlangen
De hoeken van eenzaamheid die zich opstapelen
Daar aan het einde adem je nog steeds
Waar zou jij nu lopen?
(Jij bent niet zichtbaar voor mij)
Zou je achter de wolken zijn?
Maar ik, ik
Ik ben een vuilnisbak die alleen in de hoek staat
Leef met de wonden die jij hebt achtergelaten
Ook al gooi ik weg en maak ik leeg, ik ben vol
In de verre toekomst wilde ik zeggen
Dat het afval dat je achterliet liefde is geworden
De wonden groeien op mijn hart
En vallen als bladeren van de bomen
Aan het einde van de dagen die voorbij zijn
Knispert de herinnering onder mijn voeten
Waar zou jij nu lopen?
(Jij bent niet zichtbaar voor mij)
Zou je achter de wolken zijn?
Maar ik, ik
Ik ben een vuilnisbak die alleen in de hoek staat
Leef met de wonden die jij hebt achtergelaten
Ook al gooi ik weg en maak ik leeg, ik ben vol
In de verre toekomst wilde ik zeggen
Dat alles wat je achterliet
Je hebt al je wonden bij mij achtergelaten, dus het is goed
Ik hoop dat je gelukkig bent, waar je ook bent
Als de pijn weer opkomt, als een zware verkoudheid
Zou je dan aan me denken?
Dat ik er altijd ben, wat de toekomst ook brengt.