Ese Que Va Por Ahí
Ese que va por ahí
pensando solo en ti
ese que ayer sorprendí
en medio de un motín
callado y mirando lejos
Ese indigente que me ve
desde el espejo
reclamando del pasado
algún pedazo
chapoteando su fracaso
en el mar de los recuerdos
Ese que va por ahí
Con alma de maniquí
se siente decepcionado
como el postulado
que no logró ni un solo voto
Ese que con los dedos
vuelve a ver tus fotos
derrotado y sin derecho
a otra partida
en cada esquina de la vida
va recogiendo sueños rotos
Y sin hallar la medicina
de tus labios
de tus ojos
El mismo que una vez
te recorrió la piel
ese sin que dudar
se enamoró de más
y no recuerda que a ti se te olvida
lo que a él jamás
Ese que va por ahí
queriendo sobre-morir
ese que no puede
ni creer que aún esté la pesadilla
Ese que va con el orgullo de rodillas
hasta ese altar que hay en tu cintura
no sabes cuanto le tortura
ese beso en la mejilla
cuando ayer un par de bocas hacían maravillas
El mismo que una vez
te recorrió la piel
ese sin que dudar
se enamoró de más
y no recuerda que a ti se te olvida
lo que a él jamás
Y va dejando huellas
o buscándolas
va en el fondo del vagón
y de su dolor sigue encontrándote
tan bella, pero tú no estás
sigue escapando de tu adiós
Ese que va por ahí
El mismo que una vez
te recorrió la piel
ese sin que dudar
se enamoró de más
y no recuerda que a ti se te olvida
lo que a él jamás
Diegene Die Daar Gaat
Diegene die daar gaat
alleen maar aan jou denkt
Diegene die ik gisteren verraste
te midden van een rel
stil en in de verte kijkend
Die zwerver die me ziet
in de spiegel
terugroepend uit het verleden
een stukje
spetterend in zijn falen
in de zee van herinneringen
Diegene die daar gaat
met de ziel van een pop
voelt zich teleurgesteld
zoals de stelling
die geen enkele stem kreeg
Diegene die met zijn vingers
weer naar jouw foto's kijkt
geslagen en zonder recht
op een nieuwe ronde
op elke hoek van het leven
verzamelt hij gebroken dromen
En zonder de medicijn
van jouw lippen
van jouw ogen
Dezelfde die ooit
je huid raakte
die zonder twijfel
te veel verliefd werd
en zich niet herinnert dat jij vergeet
wat hij nooit zal
Diegene die daar gaat
wilt bijna sterven
Diegene die niet kan
geloven dat de nachtmerrie nog steeds bestaat
Diegene die met trots op zijn knieën
naar dat altaar gaat dat in jouw taille ligt
je weet niet hoeveel het hem kwelt
die kus op de wang
toen gisteren een paar monden wonderen deden
Dezelfde die ooit
je huid raakte
die zonder twijfel
te veel verliefd werd
en zich niet herinnert dat jij vergeet
wat hij nooit zal
En hij laat sporen achter
of zoekt ze
gaat naar de bodem van de wagon
en in zijn pijn blijft hij jou vinden
zo mooi, maar jij bent er niet
blijft ontsnappen aan jouw afscheid
Diegene die daar gaat
Dezelfde die ooit
je huid raakte
die zonder twijfel
te veel verliefd werd
en zich niet herinnert dat jij vergeet
wat hij nooit zal