Porto Solidão
Se um veleiro repousasse
Na palma da minha mão
Sopraria com sentimento
E deixaria seguir sempre
Rumo ao meu coração
Meu coração, a calma de um mar
Que guarda tamanhos segredos
De versos naufragados e sem tempo
Rimas, de ventos e velas
Vida que vem e que vai
A solidão que fica e entra
Me arremessando contra o cais
Rimas, de ventos e velas
Vida que vem e que vai
A solidão que fica e entra
Me arremessando contra o cais
A solidão que fica e entra
Me arremessando
Contra o cais
Haven van Eenzaamheid
Als een zeilschip zou rusten
Op de palm van mijn hand
Zou het met gevoelens blazen
En altijd verder laten gaan
Richting mijn hart
Mijn hart, de kalmte van een zee
Die zulke geheimen bewaart
Van gezonken en tijdloze verzen
Rijmen, van winden en zeilen
Het leven dat komt en gaat
De eenzaamheid die blijft en binnenkomt
Werpt me tegen de kade
Rijmen, van winden en zeilen
Het leven dat komt en gaat
De eenzaamheid die blijft en binnenkomt
Werpt me tegen de kade
De eenzaamheid die blijft en binnenkomt
Werpt me tegen
Tegen de kade